الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما فِي قُلُوبِهِمْ »
« 1 » و حديث شريف « اصحابى كالنّجوم بايّهم اقتديتم اهتديتم » خليفهء بر حق و ربط مواصلت فيما بين ايشان محقق بوده ، همه با يكديگر رسم موافقت و بدون مغايرت سلوك ميداشتهاند ، و بحدّى رسم مؤاخات 1338 فيما بين ايشان مرعى بوده كه بعد از رحلت خليفهء اول و ثانى از دار دنيا از جناب مرتضوى سؤال حال ايشان كردند آنحضرت فرمودند « امامان قاسطان عادلان كانا على الحقّ و ماتا على الحقّ » و خليفهء اول نيز در شأن جناب مرتضوى گفته « لست بخيركم و علىّ فيكم » خليفهء ثانى در حق آن جناب مكرر مىگفتند « لولا علىّ لهلك عمر » و نظاير اينكه بكمال رضامندى ايشان از يكديگر دلالت دارد بسيار است . در سال نهصد و شش هجرى كه شاه اسماعيل صفوى خروج نمود ، اشاعهء سبّ و رفض بخلفاى ثلاثه نمود و اين معنى باعث ظهور فساد و منشاء نهب اموال عباد گرديد ، و مورث مبغضت و معادات فيما بين اهل اسلام شد ، تا اينكه بمقتضاى
« قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ »
« 2 » شاهنشاه عالمپناه سريرآراى تخت سلطنت گشته بنحويكه در فوق قلمى شد ، در شوراى كبراى صحراى مغان از اين داعيان استكشاف فرموده ما نيز عرض عقايد اسلاميهء خود نموده بوديم ، حال نيز كه در روضهء مقدّسه عليّه علويّه از داعيان مجددا استفسار فرمودند ، عقايد اسلاميه داعيان بنهج مسطور است كه از رفض و تبرّى تبرى ميجوييم و خلفاى راشدين را به ترتيب مذكور خليفه على التحقيق حضرت سيد المرسلين ميدانيم و شك و شبهه نداريم بنحويكه جناب قدوة 1339 العلماء الاعلام شيخ الاسلام و افنديان عظام دولت عليّه عثمانيّه تصديق مذهب جعفرى نمودهاند مقلد طريقهء آن - حضرت و برين عقيده راسخ و ثابتقدم ميباشيم و آنچه سمت تحرير يافته
هامش
( 1 ) - سوره 48 ، آيه 18 : « بتحقيق خوشنود است خدا از گرويدگان چون بيعت كردند ترا زير درخت پس دانست آنچه را در دلهاشانست »
( 2 ) - سوره 3 ، آيه 25 : « بگو اى بار خدا خداوند مطلق پادشاهى ميدهى پادشاهى آن را كه خواهى . »