كرد . پادشاه والاجاه هند در جواب تغافل ، و از مرخّص ساختن ايلچى تجاهل نموده ، او را رخصت انصراف ندادند . چون يكسال كامل از رفتن محمد خان منقضى شد ، در اوايل محرّم هزار و صد و پنجاه و يك ، بعد از فتح قندهار ، فرمان مؤكّد خطاب به محمد خان عزّ صدور يافت كه بوصول حكم اشرف مرخّص است كه برگشته هرگونه جوابى كه از دولت عليّه گوركانيه صادر شده باشد بعرض رساند . حكم همايون را مصحوب سه نفر جلودار از راه سند روانه ساختند . پس عزيمت حركت به سمت كوهستان غزنين و كابل در خاطر اقدس تصميم يافت ، و در غرّه ماه صفر ، كه ايلچيان روم را مرخّص و روانهء آن مرز و بوم فرمودند ، پرچم ظفرانتساب بجانب غزنين در اهتزاز آمده ، از چشمه مخمور « 1 » 1142 ، كه حدّ مملكت ايران و هند است ، عبور ، و منزل قراباغ 1143 ، شش فرسخى غزنين ، را مقرّ كوكبهء منصور ساخته ، از آنجا شهزاده نصر اللّه ميرزا را بتنبيه افاغنهء غوربند 1145 و باميان 1144 مأمور فرمودند . باقر خان نامى ، كه حاكم غزنين بود ، از طنطنهء آمدن موكب همايون مغلوب وحشت گشته ، فرار اختيار و قضاة و سادات و علمأ و روسأ و اعيان غزنين ، ببلدى قافلهسالارى عجز و نياز با پيشكشهاى لايق ، روى اميدوارى بدربار خسرو عاجزنواز آورده ، مشمول عنايت خديو گردونفراز شدند . كوكبهء و الا از منزل قراباغ رايت فتح آيت بجانب غزنين افراخته ، در بيست و دوم ماه مزبور ماهچهء اعلام جهانگشا را ، كه آفتاب اقتباس نور از آن ميكرد ، ضياءبخش ساحت ملك غزنين ساختند . در حين حركت موكب نصرتشعار از قندهار فوجى از افواج ظفرقرين بتنبيه دهه كندى « 2 » 1146 و دهه زنگى « 3 » 1147 و باقى هزارجات ، كه در تقديم خدمات ديوانى سالك طريق نافرمانى شده بودند ، مأمور گشته
هامش
( 1 ) - در نسخهء « ط » و « ح » : « مخور »
( 2 و 3 ) - در نسخهء « و » : « دهنه كندى » و « دهنه زنگى »