ص 172 :
س 3 و 4 : تو : به قصد حق كبر سن . س 7 : سل : منتصر جد بليغ نمود . س 9 : سل :
ملازم خدمت او بود و در . س 10 : ا : بدان وقف كرد .
ص 173 :
س 1 : تو ، ا ، سل : عنوان ندارد نسخهها . س 3 : تو : در مرض احون ( ؟ ) س 4 : تو :
مقبببات ( حرفهاى سوم و چهارم و پنجم نقطه ندارد ) ؛ سل : مفبببات ( بىنقطه ) .
س 7 : تو : به ديده اجتهاد در آن . س 10 : سل : مويه همى كرد . س 13 و 14 : تو : « از جواهر حاصل بود سلطان محمود خود را » ندارد س 15 : تو : صد رطل بيش بخشيده است . س 17 : تو ، ا : نظرى انداخت . س 17 : تو : پس از « وجهات نظر انداخت » كاتب بخشى از عبارت سطر 3 و 4 همين صفحه را مكرر آورده و بر روى آن خط كشيده .
س 18 و 19 : تو ، سل : بخشى از عبارت افتاده : « از آن التونتاش . . . [ از آن ] » .
س 20 و 21 : تو : ايشان را به خود باز نمىداد . س 23 : تو ، سل : پسران خود را مهين .
س 24 : تو : « اگر حالت ناگزير بر من واقع شود » ندارد . س 24 و س 1 : ص 174 : تو :
بعد از من چه كنى . س 24 ص 174 و س 4 : تو : « از من چه خواهى كرد . . . بعد از من چه كنى » ساقط شده است .
ص 174 :
س 2 : سل : به صدقه دادن ملازم تربت . س 6 : تو ، ا : قيام نمايم و به محارات .
س 7 : سل : آن كنم كه با برادر خود . س 12 و 13 : سل : به شهر و دار الملك .
س 17 : سل ، ا : برادر حقوق تو به تو رساند . س 23 : ا : سنهء احدى و عشر و اربعمايه از دار الفنا . س 24 : تو ، ا : صاحب فراش بشد .
ص 175 :
س 1 و 2 : سل ، ا : تخت مىنشست پهلو بر زمين . س 1 و 2 : سل : بر زمين بنهاد .
س 3 : تو : و آن در شبى تاريك كه باران مىباريد .
ص 176 :
س 3 : تو : طبيب اللّه تعبير الجنه . س 4 : تو : پسر مهين را محمّد . س 7 و 8 : ا :
عمال بگماشت . س 9 و 10 : تو : اصفهان را محاصره و به قهر و عنوه بگرفت .