س 15 و 16 : تو : محمّد با لشكرى متوجه . س 16 : ا : براى شماحت . س 18 : تو ، سل : آن را به فال بد . س 19 : تو ، ا : نگيناباد . س 20 : سل : عمش يوسف .
س 23 و 24 : تو : محبوس كردند .
ص 177 :
س 2 : سل : احمد بن الحسن . . . بماند ( ؟ ) ؛ « نماند » درست است يعنى : مرد .
س 5 : سل : طغرلبك بن محمّد بن . س 12 : سل : لشكر مسعود را عزيمت كردند .
س 15 : سل : سكه و خطبه . س 17 : تو : مسعود با صد سوار . س 17 و 18 : تو : با صد سوار منهزم در حصار رفت . س 18 : سل : در حسار رفت . س 18 : تو : تمامت خراسان بگرفتند . س 21 : ا : به شومى او ؛ تو : به شومى آن ؛ سل : شومى از دنيا . س 22 : سل :
« بهره » ندارد . س 22 : سل ، ا : اوغوز را چكنم .
ص 178 :
س 3 : سل : و چون او بر احمد ينالتكين . س 3 : تو ، سل : « و السّلام » ندارد .
ص 179 :
س 4 : سل : « و او » ندارد . س 7 : ا : دار الملك رهاوور . س 14 : ا : ايشان را بردند ؛ استاد مينوى بر مبناى دو نسخهء اساس و تو به : « بزدند » اصلاح كردند . س 17 : ا :
عمش را . س 18 : سل : بركشيده طغرل نام . س 21 : سل : « فرستاد » ندارد . س 22 : تو :
ببغو ( دو حرف آغازين بىنقطه ) ؛ ا : ببغو ( حرف دوم بىنقطه ) . س 22 : سل : مصاف داد . س 24 : سل : به جاى او نشاندند .
ص 180 :
س 4 : « ابراهيم بن مسعود » درست است به زعم آقاى دكتر دبير سياقى . س 6 : تو :
قلعهء اجرد . س 16 : تو ، ا : به مدد آمد ارسلان شاه . س 17 : ا : و صد و شصت سوار فيلان . س 18 : ا : و چشم فيلان به تير ناوك . س 21 : ا : « هزار » ندارد .
س 21 و 22 : سل : بر تخت نشاندند . س 22 : ا : سنهء ، ( جاى سنه سفيد است ) .
س 24 : سل : ترجمهء كليله و دمنه را ؛ استاد شادروان مينوى همين نسخهء « سل » را درست مىدانند كه گوياى « ترجمه » است .