تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع التواريخ ( تاريخ سامانيان وبويهيان وغزنويان ) ( فارسى ) — صفحة 169

مساهمون:

ص١٦٩
حاصل شد ، و كثرت برده به جايى رسيد كه دو درم تا غايت ده درم افزون نبود ، و بشاير اين تا حدود مشرق و اقصاى مغرب برسيد .

[ ذكر مسجد غزنه ]

سلطان چون از ديار هند مظفّر و منصور بازگشت ، به اموال موفور و نفايس نامحصور جامعى بزرگ در ميان غزنه بنا نهاد ، و از نواحى و اقطار سند و هند درختان آوردند ، در رزانت و رصانت متقارب و در ثخانت متناسب ، و از معادن سنگهاى مرمر و رخام [ 66 ] مربّع و مسدّس و مثمّن آوردند ، و مسجد را به الوان و اصباغ چون عرصهء باغ بياراستند ، و چون روضهء ربيع پرنقش بديع كردند ، و شفشه‌هاى زر از قدود بدود و اجسام اصنام و ابدان اوثان فرو مىريختند ، و بر ديوارها مىبستند ، چنان كه حسن صفتى بود از مجموع اوصاف او ، و ابداع عبارتى از صنعت الطاف او . و در جوار مسجد مدرسه بنا نهاد ، و به نفايس كتب و غرايب تصانيف ائمّه مشحون كرد ، و از اوقاف مدرسه وجوه رواتب و مواجب ايشان موظّف مىگشت ، و مشاهرات و مسانهات ايشان رايج مىرسيد ، و هريك از افراد امرا و آحاد كبرا حظيره‌اى مفرد بنا نهاد ، با تسكينى تمام و طمأنينتى به نظام ، و السّلام .
جامع التواريخ ( تاريخ سامانيان وبويهيان وغزنويان ) ( فارسى ) — صفحة 169 | رشيد الدين فضل الله همدانى