مقدّمهاى طولانى دارد كه به دليل محتواى اثر ، در آن از ذكر جزئيّات جغرافيايى فرهنگى معمول در ديگر موارد 5 خوددارى شده است و توجه اصلى به خصوص به مسألهء منشأ ، گاهنگارى و دورهبندى تاريخ يهود معطوف گرديده است .
به نظر رشيد الدّين مبدأ تفكّر تاريخى در گفتار آغازين تورات ثبت شده است : « در آغاز خداوند آسمان را آفريد و زمين را » 6 ، كه در آن براى نخستين بار چهار مفهوم اساسى : نام ، واقعه ، زمان و مكان ديده مىشود ، مفاهيمى كه همهء تعاريف و تأكيدات تاريخى بعدى مبتنى برآن است 7 . به اين ترتيب رشيد الدّين صادقانه اصل آموخته شده از يهوديت خاخامى را دنبال مىكند كه براساس آن ، در نهايت تورات مبدأ و سرچشمهء كلّ حكمت است .
تاريخهاى ذكر شده توسط نويسندهء ما نيز برخاسته از سنّت خاخامى مشابهى است 8 و شاهدى بر شناخت كامل او از اين موضوع ، خواه اين تاريخها مربوط به تقويم جهانى يهودى باشد كه در زمان او ديگر تثبيت شده بود ، و قديمىترين مورد ذكر شده در
Seder , Olam , Rabba
( قرن دوم پ . م ) و ادامهء آن در
Seder , Olam , Zuha
( قرن هشتم ) است ، چه خواه اين تاريخها به تقويم موسوم به اسكندرى مربوط به اوايل دورهء سلوكى بازگردد كه آغاز آن را سال 311 / 312 پ . م مىدانند ، و در آن زمان هنوز رايج بود . هر دو تاريخ ذكر شده در مقدّمهء تاريخ بنى اسرائيل ، يعنى سال 5065 ( 1305 ) از تقويم يهودى و 1617 ( 6 / 1305 ) تقويم اسكندرى با يكديگر مطابقت دارند و فقط واقعيّت ذكر شده را تقويت مىكند .
به علاوه در اينجا تأكيد مىشود كه رشيد الدّين ، تا جايى كه به گاهنگارى در حوزهء توراتى مربوط مىشود ، كاملا و با دقّت تمام تاريخهاى ثبت شده در حكايات خاخامى را رعايت مىكند ، امّا پس از آغاز عصر اسكندر ، گاهشماريى را مورد استفاده قرار مىدهد كه درست مانند وقايع توصيف