حق تعالى جمله بلاد را بر او عرضه كرد چون مايده كه پيش شخصى بود .
پس روح او را به امر خداى تعالى قبض كردند ؛ و از معجزهء او يكى آن است كه الى يومنا هذا هيچكس را اطّلاع بر قبر او نبوده است كه كجاست ؛ و وفات او همين روز بود كه ولايت او افتاده بود ، و آن روز هفتم آذار « 1 » بود ، و نزول منّ در آن روز از بنى اسرائيل منقطع شد چه به بركت موسى « 2 » [ منّ ] از آسمان فرو مىآمد ، و حكمت در آنكه آن روز وفات موسى بر سر كوه شد آن بود تا مردم را معلوم شود كه در وقت مفارقت اينچنين قوّتى و قدرتى داشت كه در يك لحظه بر سر كوهى عالى توانست رفتن ؛ و در همان وقت نزول كرد بىرنج و كلفتى ، و مصداق اين سخن آنكه در توريت آمده [ است ] كه رطوبات بدنى او هيچ كم نشده است و باصره ضعيف نگشته .
و در زمان قبض روح او را صد و بيست سال بوده ، و چون بنى اسرائيل را حال وفات او معلوم شد ، جمع آمدند و به تعزيت مشغول شدند ، مدّت سى شبانروز به آه و ناله و فرياد و فغان و ندبه و حزن و بكا تقديم نمودند .
بعد از آن در روز ششم از [ ماه ] نيسان « 3 » ، حق تعالى به يوشع « 4 » بن نون « 5 » خطاب كرد كه چون بندهء خاصّ من موسى وفات كرد ، اكنون مىبايد كه تو با اين قوم از اردن « 6 » عبور كنى و به روى به زمينى كه ايشان را وعده كردهام كه وعدهء آن برسيد كه به آنجا رويد . يوشع بن نون در امر خداى تعالى مسارعت نمود ، و قوم را انذار كرد و بشارت داد به حصول خير .
پس يوشع بن نون بن الشماماغ بن عميهود « 7 » بن لهدان « 8 » بن سولاخ « 9 » بن
هامش
( 1 ) .Adar( 2 ) .Musa( 3 ) .Nisan( 4 ) .Jusu'a( 5 ) .Nun( 6 ) .Urdun( 7 ) .'Amihud( 8 ) .Lahdan( 9 ) .Sulah