چهاردهم السلطان الاعظم ركن الدّنيا و الدّين ابو طالب طغرل بن ارسلان بن طغرل بن محمّد بن ملكشاه بن الپارسلان محمّد بن داود بن ميكائيل بن سلچوق كه آخرين سلچوقيان بود رحمهم اللّه تعالى
سلطان طغرل بن ارسلان پادشاهى بود در آشيان دولتزاده و در رياحين اقبال نشوونما يافته . ملكى نابيوسيده به دو رسيده بود ، و كسوت سلطنت ناكوشيده پوشيده بود . از مهد به تخت تحويل كرده ، و از مكتب ادب بىتعب طلب بر مركب ملك سوار گشته ، و در بند وعدهء ايّام و عسرت اعوام و تأثير طالع و احكام نجوم نابوده ، مرغ دولتش بىدانه به دام آمده ، و توسن ملكش يىافسار و لگام رام شده ، رنج ياوگى نابرده ، و نان تاوگى ناخورده بر سر خوان آراسته و خزانهء پرخواسته نشسته بود .
و اين همه اقبال و دولت به فرّ معدلت و يمن تربيت و راى و رويّت و تيغ جهانگير كشورگشاى اتابك اعظم نصرة الدّنيا و الدّين * محمّد بن ايلدگز روى نمود ، كه ملكى از دست رفته بود ، و ملكى در ميان ولايت يزد و اصفهان مقام ساخته چون محمّد بن طغرل بن محمّد بن ملكشاه و اصحاب اطراف عنان معاونت با خود گرفته بودند ، و منتظر تقلّب روزگار نشسته بىمدد و يارى