سوم : بايد به فرزندان و به طور كلى متربيان آموزش داد كه در درجه اول خطا و لغزش نكنند و اگر مرتكب خطايى شدند بلافاصله از انجام آن عمل پشيمان و طلب بخشش كنند كه داشتن چنين روحيهاى باعث طهارت روح و تضمين پاكى نفس در طول زندگى مىشود ، همچنان كه انسان در برابر خداوند نيز بايد چنين باشد .
چهارم : والدين و مربيان بدانند كه بزهكارشدن و منحرف شدن متربى و فرزند و متعلم به طور تدريجى صورت مىگيرد . لذا بر مربيان لازم است كه به طور مداوم مراقب اعمال و گفتار و كردار متربىها باشند . در اين رابطه الگو گرفتن از رويه خداوند لازم است . خداوند به طور مداوم مراقب اعمال انسانها است اما در عين حال به سرعت گناه بندگان خود را افشا نمى كند . البته خود بندگان و متربيان نيز جهت حفظ پاكى نفسشان به طور مداوم بايد به طرف خدا روآورند . در اين رابطه ، نماز ، آسانترين ، كم هزينه ترين و در دسترس ترين ابزار ارتباط با خدا است .
پنجم : از جملات فراز فوق برمىآيد كه مخلوق به قدرى به عفو و بخشش خدا « اميدوار » است كه گاهى به دليل اين اميد با اطمينان دست به تخلف مىزند . البته اين مقام فقط برازنده خدا است . مربيان و والدين نيز با الهام از اين ويژگى خداوند بايد به گونهاى باشند كه بچه و جوان و متربى و شاگرد به عفو و گذشت آنها « اميدوار » باشد و گرنه با اندك تخلف و لغزش ممكن است از ترس آنها گريزان شده و به دامان باند و گروه و يا دوستان ناباب پناه ببرد .
تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 202
مساهمون: محمد جواد لياقتدار
ص٢٠٢