تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 168

مساهمون:

ص١٦٨
المحسنين » و كسانى كه خشم خود را مىخورند و از لغزش مردم مىگذرند و خداوند افراد احسانگر را دوست مىدارد . ( قرآن كريم ، سوره آل عمران ، آيه 134 ) در واقع كسى كه كظم غيظ مىكند نوعى احسان و نيكى به طرف مقابل كرده است كه از احسانهاى مالى برتر است . 3 . اصلاح و وصل نه افساد و فصل : از صفات متقين و صالحين اين است كه نه تنها افساد نمىكنند بلكه اگر فساد و كدورتى را مشاهده كنند تلاش در رفع آن مىنمايند . مشابه همين عبارت را ما در خطبه همام از على ( ع ) مشاهده مىكنيم : « يعفو من ظلمه و يعطي من حرمه و يصل من قطعه » از كسى كه بر او ستم روا داشته ( فرد متقى ) مىگذرد و از كسى كه باعث محروميت او شده فرد متقى در عوض به او پاداش مىدهد و با قطع كننده رحم ، ادامه معاشرت مىدهد ( فيض‌الاسلام ، علينقى ، ترجمه و شرح نهج البلاغه ، خطبه همام ، 1351 ، ص 617 ) . امام سجاد ( ص ) در فراز فوق از دعا از خداوند طلب توفيق در خاموش كردن آتش اختلاف و دشمنى ميان مردم و نزديك كردن قلوب و دل‌هاى آنها با يكديگر مىنمايد . انسان تربيت شده و هدايت شده هميشه سعى مىكند دل‌هاى مردم را به يكديگر نزديك كند . مگر ما از مدارس و دانشگاه‌ها و نظام تعليم و تربيت در ساختن و پرورش محصل و دانشجو چه مىخواهيم ؟ آيا غير از اين است كه انسان به مرحله‌اى برسد كه به قدرى از طهارت روح و نفس برخوردار شود كه هم و غم او اصلاح كار مردم و الفت برقرار كردن ميان آنها باشد ؟ قرآن كريم نيز همين دستور را به همه ما