و دقيق آن به شود و همچنين از آفت اخلاص كه همانا ريا و انواع و مراتب و معناى دقيق آن با استفاده از روايات ائمه ( س ) و كتب اخلاقى موجود ) « 1 » .
اشاره تربيتى : گاهى انسان در زندگى دچار تشويش فكرى و يا نوعى اضطراب مىشود كه چه كار كنم و چه شغلى را پيشه كنم بهتر است ؟ آيا پزشكى يا مهندسى يا طلبگى و تفقه در علوم دينى ؟ آيا متخصص در امور فنى و صنعتى و يا خدمت در مزارع و . . . ؟ و كلًا اكنون كه به عللى فرضاً بنده ، كارمند و يا كاسب و يا كارگر و يا فلان شغل را دارا شدهام آيا در مقابل خادمان بزرگ ملت ، حقير و ناچيز نيستم ؟ و بالنتيجه از ثوابها و پاداشهاى اخروى تا حد زيادى بىنصيب نخواهم ماند ؟ اين مسئله به نظر مىرسد از مسائل مهم اجتماعى است كه اسلام با تكيه بر مسئله « اخلاص » آن را به نحو احسن حل كرده است و انسانها را از تشويش و اضطراب و نگرانى نجات داده است و به آنها آرامش شغلى و كلًا آرامش زندگى عطا كرده است . رهنمود اسلام اين است كه ملاك در نزد خداوند كميت كار نيست بلكه كيفيت آن است . ملاك ، فعاليت 40 يا 50 ساله علمى و تدريس و تحقيق و يا رهبرى مردم در جهت صلاح نيست ، ملاك ميزان و مقدار و نوع كشفيات و اختراعات نيست و . . . ، بلكه ملاك جهتگيرى عمل است كه براى كجا ؟ و براى چه ؟ صورت گرفته است و لذا با اين توجيه آن كارگر ساده به همان اندازه اميد و رجا دارد كه به مقام « عند مليك مقتدر »
هامش
( 1 ) - جهت اطلاع بيشتر به كتب اخلاقى ازجمله جامع السعادات و يا معراج السعاده مراجعه شود .