تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تطبيق لغات جغرافيايى قديم و جديد ايران ( فارسى ) — صفحة 80

مساهمون:

ص٨٠
ايره‌نوپوليس : اسم قديم شهر بغداد بوده ، گويند پيش از آن‌كه منصور عباسى اين شهر را بنا كند يونانيها در زمان سلوكوس نيكاتر شهرى در اين محل ساختند و به اين اسم موسوم كردند اما از آنجا كه معنى تحت اللفظى اين اسم « شهر شيرين » است و شيرين همان ايران دختر قيصر مىباشد شايد اين شهر را خسرو پرويز به اسم شيرين عمارت كرده باشد و آبادى آن به عهدهء تعويق مانده تا وقتى كه منصور [ به ] اين كار پرداخته . ايزاطيخه : گويند اسم قديم شهر يزد بوده . على الظاهر ايزد - خواست اين نام داشته است . ايك‌سيوفاكوروم - اش‌تيوفاكوروم : اين اسم در زبان يونانى به معنى « ماهىخوار » است . طايفه‌اى كه غذاى خودشان و علوفهء مالشان ماهى بوده در ساحل درياى مكران سكنى داشته وقتى كه قشون اسكندر از اين محل گذشتند آنها را ديده موسوم به اين اسم كردند . در اين محل عساكر كيخسرو و سميراميس و اسكندر كبير از بىقوتى صدمات ديده‌اند . ايمائوس : قدما سلسلهء كوه بزرگى از آسياى عليا را كه در جنب اراضى اسكيث‌نشين ( ترك‌نشين ) بوده به اين اسم موسوم نموده و آن قسمتى است از هماليهء حاليه و قسمت عمده‌اى از بلورداغ . چون ايمائو در لغت سانسكريت به معنى برف است و قلل اين جبال همواره در برف مستور بوده موسوم به اين اسم شده . فى الحقيقه كوه ايمائوس چين را از كاشغر و ختن جدا مىكند . بابيلن : همان بابل معروف است و از قرار مسطورات تورات در ارض شنعار واقع بوده . نمرود بن كوش بن حام بن نوح عليه السلام با قوم خود در سه هزار و سيصد و نه سال قبل از ميلاد به ارض شنعار مراجعت كرده اين مملكت را تملك نموده شهرهاى بابل و قالاش و شاتى
تطبيق لغات جغرافيايى قديم و جديد ايران ( فارسى ) — صفحة 80 | محمد حسن خان اعتماد السلطنه