تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تطبيق لغات جغرافيايى قديم و جديد ايران ( فارسى ) — صفحة 79

مساهمون:

ص٧٩
شعبه مىشود و هر شعبه در نقطه‌اى به محيط هند منصب مىگردد . سلاطين كشورگير ايران از قبيل كيخسرو و دارا و مهرداد و فاتحين خارجه مثل اسكندر و غيره كه از يونان و مصر و بابل و كلده به عزم مملكت‌ستانى حركت كرده اين شط را سرحد متصرفات خود قرار داده‌اند . به عقيدهء بعضى اسم هند از اندوس اشتقاق يافته . درهرحال اول پادشاه ايران كه مأمور علمى براى كشف و تحقيق منبع و مصب و وضع جريان اين شط فرستاد داراى اول بود كه در پانصد و دوازده سال قبل از ميلاد سكيلاكس يونانى را به رياست جمعى مأمور اين كار عمده نمود . اسكندر كبير در سيصد و بيست و پنج سال قبل از ميلاد در روى اين رودخانه بشخصه كشتيرانى كرده است . ايبريا : كوهها و زمينهايى كه از درياى سياه تا ساحل بحر خزر امتداد داشت و سمت شمال آن محدود به كوه قفقاز بود . قدما آن را « ايبريا » مىگفتند بنابراين ايبريا اسم تمام گرجستان است و وجه تسميه آن‌كه « ابرى » اسم قديم اسپانيا بوده . گويند مهاجرين اسپانيول در ايبريا آمده ساكن شده لهذا يونانيها گرجستان را ايبريا گفته‌اند . بعضى گفته‌اند ايبريا يا هيبريا اسمى بوده كه روميها قبل از تصرف شبه‌جزيرهء اسپانيا به آن داده بودند يعنى اسپانيا را ايبرياى بزرگ و ايطاليا را ايبرياى كوچك مىگفتند و اصلا ايبريا اسم قديم ولايت ايمردلى از ممالك روس و داخل كلشيد بوده . پس ايبريا دخلى به گرجستان ندارد اما اين قول ضعيف است « 1 » . ايدوميا : يكى از نواحى فلسطين بوده و طايفهء آدوم آنجا ساكن بوده‌اند .
هامش
( 1 ) . ايبرى عبارت از گرجستان امروز بوده و قسمتى از سرحد شمالى ساتراپى ارمنستان را تشكيل مىداده ( لغت‌نامهء دهخدا ) .