در اين قسمت مىزيستند .
آرابياپترآآ : اين قسمت را به واسطهء شهر شهيرپترا كه معروف به مداين صالح است به اين اسم موسوم نمودهاند . و اين مملكت عبارت است از وادى تيه كه حضرت بارى تعالى چهل سال بنى اسرائيل را در آن سرگردان و محبوس داشت و مداين صالح امروز معروف به « الحجر » است . طايفهء عمالقه و مدين و نبط در اين قطعه سكنى يافته و هم - اكنون خانههاى عمالقه كه در كمرهاى كوه در سنگ تراشيده شده مشهود و اسباب عبرت ناظرين است . كوه سينا كه فيما بين خليجهاى عقبه و سويش مىباشد از مفاخر اين قسمت است .
آرابيتا : اسم طايفهاى بوده كه در طرف مغربى دهنهء رود سند كه آن را فرنگيها « اندوس » مىگويند و به محيط هند مىريزد سكنى داشته بعد از آنجا كوچ كرده به زابلستان آمده در آنجا يورت و اقامت اختيار كردهاند . و مىتوان گفت اين طايفه افاغنه يا قومى از آنها مىباشند . بعضى از علماى علم انساب طايفهء مزبوره را « اورينه » هم ناميدهاند .
آراختس : اسم قديم رودخانهء ارغنداب بوده و آن از سلسلهء كوه پاغان واقع در ايالت مالستان يعنى افغانستان از چندين چشمه تشكيل يافته از شمال به طرف مغرب جارى شده از سمت غربى قندهار گذشته به رودهاى تازماك و انكران پيوسته از كنار قلعهء بست به رود هيرمند مىريزد .
آراخزيا : اسم قديم افغانستان است . مسيو كيپر از افاضل علماى جغرافيا گويد هواى اين مملكت سرد و ارتفاع آن از سطح دريا از هزار الى هزار و دويست متر است . اگرچه زراعت آن زياد نيست ولى براى اغنام و مواشى چراگاههاى پرفايده بسيار دارد . سكنهء قديم اين مملكت را پاكتوى مىناميدند . در اينوقت آنها را « پشتو » مىگويند . اهالى
تطبيق لغات جغرافيايى قديم و جديد ايران ( فارسى ) — صفحة 52
مساهمون: محمد حسن خان اعتماد السلطنه
ص٥٢