در همانروزها دو كارى نيز از محمد على ميرزا سر زد : يكى آنكه چون حاجى ميرزا حسن و ديگران از ملايان تبريز تلگرافى در نكوهش از مشروطه و مجلس و اينكه مشروطهخواهان بىدينند فرستاده بودند شاه دستور داد آن را بچاپ رسانيدند و در شهر پراكندند ، و اين يك شكستى بآزاديخواهان گرديد ، زيرا به تبريز اميد بسيار مىبستند ، و چون از دوا تيرگى در ميان ملايان و آزاديخواهان نيك آگاه نميبودند ، اينرا بوارونه اميد خود يافتند ، و خواهيم آورد كه نمايندگان آذربايجان در همين زمينه تلگراف گله آميزى به تبريز فرستادند .
ديگرى اينكه روز دوشنبه يكم تيرماه كه خود بازپسين روز مشروطه و مجلس ميبود شاه تلگراف پايين را با دست فرمانروايان و حكمرانان بشهرها فرستاد :
« اين مجلس بر خلاف مشروطيت است . هركس من بعد از فرمايشات ما تجاوز كند » « مورد تنبيه و سياست سخت خواهد بود . »
از اين تلگراف پيدا بود كه چه انديشهاى را با مجلس مىدارد . شب آن روز هم مشير الدوله و مؤتمن الملك آمده آگاهى دادند كه شاه در برانداختن مجلس پافشارى مىكند و فردا به كار خواهد برخاست
گويا همان شب بود كه كابينه نيز از ميان رفت و مشير السلطنه كابينه ديگرى را پديد آورد كه وزيران اينان بودند :
مشير السلطنه رييس الوزراء و وزير داخله - علاء السلطنه وزير خارجه - امير بهادر جنگ وزير جنگ - قوام الدوله وزير ماليه - محتشم السلطنه وزير عدليه - مخبر الدوله وزير پست و تلگراف - مؤتمن الملك وزير فوايد عامه و تجارت - مشير الدوله وزير علوم و اوقاف .
چنان كه ديده مىشود صنيع الدوله و مستوفى الملك نبودند ، و اين دانسته نيست كه خود نخواستهاند يا شاه نپذيرفته است . ( چنان كه ما اين دسته را مىشناسيم اين گمان دوم نزديكتر بفهم مىباشد ) . نيز ديده مىشود كه مؤتمن الملك و مشير الدوله كه سپس از سران مجلس و دولت مشروطه بشمار خواهند رفت ، در چنين كابينهاى وزير ميبودند .
بدينسان روزهاى بازپسين « خرده مشروطه » بپايان ميرسيد و اكنون بداستان بمباران رسيدهايم . ولى مىبايد در اينجا به تبريز بازگرديم و پيشامدهاى آنجا را نيز تا اين زمان نوشته سپس بداستان بمباران پردازيم .
« هفته شور و خروش » در تبريز
چنان كه گفتيم از روز سهشنبه نوزدهم خرداد ( 9 جمادى الاولى ) بود كه تبريزيان از پيشآمدهاى تهران آگاه شدند ، و از همانروز سران آزادى در تلگرافخانه نشستند و با تهران و با ديگر شهرها به تلگراف فرستادن پرداختند . روزهاى چهارشنبه بدينسان گذشت ، ولى از روز آدينه بيست و دوم خرداد ( 12 جمادى الاولى ) شهر حال ديگرى به خود