باش قولاغوگ دوزليموب * چوخدا باسوب گوريلداما
دينمه دانشمايات بالام ، * سن دين اولميوب هله .
منتظم اولماش عمل * رونق كار اولورمى يا ؟ ! . .
صبح طلوع ايتمه مش * وقت نهار اولورمى يا ؟ ! .
بر گل آچيلماق ايله ذه * فصل بهار اولورمى يا ؟ ! .
دينمه دانشمايات بالام ! * سن دين اولميوب هله .
قتل ايله دگز اتابكى * منكه بو امرى دانمرم
وار گنه مين اتابگز * يوخسه عمللى قانمرم ؟ !
كهنه قاپى پوتيز ليكه * تازه لشه اينانمرم
دينمه دانشمايات بالام ! * سن دين اولميوب هله .
گيرم اتابك اولدى ده * توپ و تفنگز هانى ؟ !
بحر عميق حربده * كشتى جنگز هانى
اسگى حمام در اسگى تاس * پس يگى رنگكز هانى ؟ ! . .
دينمه دانشمايات بالام ! * سن دين اولميوب هله .
سويله مگا وزارت * ماليه گز دوزلدى مى ؟ !
يا ازون ال ازون پاپاغ * قسالاشوب گودلدى مى ؟ !
الكه گزه شمند و فر * يول تاپابيلدى گلدى مى ؟ ! .
دينمه دانشمايات بالام ! * سن دين اولميوب هله .
باز « آذربايجان » پاسخى داد كه چند شعر آن اينهاست :
گر اولاليم آخوش دماغ * عازم كوى ملك رى
ممكن اولور مى بويولى * بردن ايدك تمام طى ؟ !
تركى دير يواش يواش * لفظ عرب شوى شوى
سنده كه يوخدى حوصله * دينمه دانشما صبر ايله .
چوخلارى اولكه دن قراخ * باخدى بزه هرلدادى
اسگى قاپى دابانى تك * بر نفسه جرلدادى
دور زمانى كورمه دن * فر فراتك فريلدادى
سنده كه يوخدى حوصله * دينمه دانشما صبر ايله .
اين شعرهاى « آذربايجان » در تبريز شناخته گرديد و بزبانها افتاد كه بچهها در كوچهها ميخواندند و شعرهاى ديگرى از اين گونه ، باز ساخته گرديد . آن روز در آن روزگار شور و تكان اين چيزها ارج مىداشت .