چند تذكر !
1 ص 47 - 48 جمال الدين دستجردانى كه مؤلف كتاب نظر او را در باره ابن درنوس نقل كرده است ، بنا به نوشته مرحوم اقبال آشتيانى در « تاريخ مغول ص 252 و 261 » ، همان كسى است كه : در آغاز وزارت بايدو خان مغولى را در زمان ايلخانى او عهدهدار بوده است ، و پس از بايدو خان چندى را نيز در ايلخانى غازان خان سمت وزارت و صاحبديوانى داشته ، تا آنكه سرانجام در ششم ذى الحجه سال 695 به فرمان غازان خان به قتل رسيده است .
2 ص 64 - 65 :
در باره عسجدى آنچه در ماخذ و منابع و حتى فهارس مورد دسترس جستجو شد اثرى از او و شرح حالش بدست نيامد .
تنها در كتابهاى ابو حيان توحيدى در مواردى چند نامى از عسجدى به ميان آمده مطالبى از او نقل شده است . از جمله يك جا در كتاب : « الامتاع و المؤانسه ج 1 ص 48 » نام او در شمار ابو على مسكويه و ابو الوفاء مهندس و ابن زرعه متفلسف آمده است .
و در كتاب : « الصداقة و الصديق » در چهار مورد نام عسجدى برده شده كه يك جا « ص 327 » با جمله : « سمعت العسجدى يقول » و در جاى ديگر « ص 379 » با عبارت :
« حدثنا العسجدى » از او ياد شده است .
و در كتاب : « اخلاق الوزيرين ص 383 » ( كه به گمان قريب به يقين صاحب الفخرى اصل مطلب مورد نقل را از آن جا گرفته است ) ابو حيان مطلب را با جمله : « رايت العسجدى يقول » آغاز نموده . و در آن جا گفتار عسجدى را در باره ابو الفضل بن عميد ( نه ذو الكفايتين ابو الفتح بن ابى الفضل بن عميد - چنان كه صاحب الفخرى نقل كرده ) كه اصل كتاب « اخلاق الوزيرين » در باره او و صاحب بن عباد نگاشته شده بيان كرده است .