بيست مجلّد است برايش تأليف كرد . و ابن علقمى هر دو نفر را پاداش و جايزهاى نيكو داد .
ابن علقمى ممدوح شعرا بود ، و شعرا همواره او را ستايش مىكردند ، و فضلا از جانبش بهرهمند مىشدند . از جمله كسانى كه او را مدح كرد كمال الدّين بن بوقى بود كه قصيدهاى در مدح او سرود ، و اين بيت از آن جمله است :
مؤيّد الدّين ابو طالب * محمّد بن العلقمىّ الوزير
اين بيتى بسيار نيكوست ، زيرا شاعر لقب و كنيه و اسم و اسم پدر و شغل ابن علقمى را در آن جمع كرده است .
ابن علقمى وزير دربارهء اموال ديوان و رعيّت پرهيزگار و بىاعتنا بود .
گويند : بدر الدّين حاكم موصل هنگامى هديهاى كه عبارت از مقدارى كتاب و جامه و چيزهاى نفيس ديگر بود ، و ده هزار دينار قيمت داشت براى ابن علقمى فرستاد . چون هديهء بدر الدّين به دست وزير رسيد آن را به خدمت خليفه آورد و به دو گفت : حاكم موصل اينها را براى من به ارمغان فرستاده است ، و من شرم دارم آن را نزد وى بازگردانم ، كنون نزد تو آوردهام و خواهش مىكنم آن را بپذيرى . خليفه نيز آن را قبول كرد ، سپس ابن علقمى در عوض آن هديهاى از چيزهاى نفيس بغداد كه دوازده هزار دينار ارزش داشت براى بدر الدّين فرستاد ، و از او خواست كه ديگر هديهاى برايش نفرستد . نزديكان و خواصّ خليفه ابن علقمى را دوست نمىداشتند و به دو رشك مىبردند ، ليكن خليفه خود به دو معتقد بود ، و او را دوست مىداشت ، اما بر اثر سخنچينى بسيار آنان خليفه دست ابن علقمى را از بيشتر كارها كوتاه كرد .
مردم ابن علقمى را به فريب و خيانت نسبت مىدهند و اين درست نيست . بزرگترين دليل درستكارى ابن علقمى همانا سالم ماندن او در اين دولت بود ، زيرا سلطان