« هر گاه پادشاهى بخشنده نبود ، او را رها كن كه دولتش رفتنى است » .
و در حديث نبوى صلوات اللّه على صاحبه ، آمده است كه :
تجاوزوا عن ذنب - السخى فان اللّه آخذ بيده كلما عثر ، و فاتح عليه كلما افتقر »
يعنى : از گناه سخاوتمند درگذريد ، زيرا سخاوتمند هر گاه به لغزش افتد خداوند دستش را مىگيرد ، و هر گاه نيازمند شود درها را به روى او مىگشايد .
و على عليه السلام فرموده است :
« الجود حارس الاعراض »
يعنى : جود و بخشش نگهبان آبروهاست . بدان كه در ميان كليهء روشهايى كه در داستانهاى مربوط به جود و سخا آمده ، روشى مانند آنچه كه از خان عادل يعنى اوكتاى پسر چنگيزخان نقل شده وجود ندارد ، زيرا وى گوى سبقت را از عموم پادشاهان كريم و جوانمرد ربود .
مناقب تفتق ما رقعتم * من جود كعب و سماح حاتم
« چه مناقبى كه جود كعب و سخاى حاتم را يكباره از ياد برده است » .
از اتفاقات جالب آنكه وى در زمان مستنصر باللّه عباسى كه از نسيم كريمتر بود مىزيست ، و ليكن جود خان كجا و جود مستنصر كجا ؟ مستنصر كى مالى داشت كه به پايهء بخششهاى خان برسد ؟
هيبت حافظ نظام سلطنت است
از آن جمله هيبت است ، كه به وسيلهء آن نظام كشور محفوظ مىماند ، و از آزمندىهاى رعيت جلوگيرى مىشود .
در گذشتهء زمان پادشاهان در حفظ هيبت و حيثيت خويش مبالغه مىكردند ، تا آنجا كه تعدادى شير و فيل و پلنگ نزد خود نگاه مىداشتند ، و بر در خانهء ايشان بوقهايى بزرگ مانند بوق آماده باش و طبل و سنج مىنواختند ، و پرچم و علم بالاى سرشان مىافراشتند ، و همهء اينها براى اثبات هيبت در دل رعيت و حفظ حيثيت كشور بود . چنان كه عضد الدوله هر گاه بر تخت مىنشست چندين شير و فيل و پلنگ