وزيرنا زاهد و النّاس قد زهدوا * فيه فكل عن اللّذات منكمش
أيّامه مثل شهر الصّوم خالية * من المعاصى و فيها الجوع و العطش
« وزير ما زاهد است مردم نيز او را رها كردهاند ازينرو همه از لذّات روگردان شدند . دوران وى همچون ماه رمضان از معاصى تهى است ولى تشنگى و گرسنگى در آن فراوان است » .
سعادت و نيكبختى همواره تا آخر عمر يار و مددكار ابن ناقد بود . از جمله نيكبختىهايى كه از وى نقل شده - و از پيشآمدهاى شگفت به شمار مىآيد - اين است كه ابن ناقد پيش از وزارت در يكى از عيدها بر حسب عادت سنبوسهء [ 1 ] بسيارى تهيّه كرد ، و براى آنكه با دوستانش مزاح كند دستور داد هفتاد دانه از آن را از سبوس و پنبه دانه انباشته كنند و جداگانه در جايى بگذارند ، سپس به دار الخلافه رفت .
در آن جا از وى درخواست شد قدرى سنبوسه تهيّه كند . ابن ناقد گفت : قدرى از آن در خانه آماده دارم و سپس خادمى را فرستاد تا آن را بياورد ، خادم نيز بدون آنكه سنبوسهها را كه انباشته از پنبه دانه و سبوس بود بشناسد همه را در هم آميخت و در چندين طبق نهاد تا به دار الخلافه بياورد .
در اين وقت كنيزان و غلامان ابن ناقد آمده گفتند : سهم ما را از اين سنبوسهها بدهيد ، و صد دانه از آن را برداشتند ، خادم نيز طبقهاى سنبوسه را برداشته به دار الخلافه آورد . چون سنبوسهها به دار الخلافه رسيد و ابن ناقد به خانه برگشت و از سنبوسههاى انباشته از پنبه دانه و سبوس پرسش كرد گفتند : ما از آن خبر
هامش
[ ( 1 - ) ] سنبوسق سنبوسك : نانى است كه خمير آن را با روغن يا شيره آميخته درونش را از گردو و گوشت پختهء سرد پر كنند ، و فارسى آن سنبوسه است . اقرب الموارد . سنبوسه :
قطاب . برهان قاطع . و اسحاق بن ابراهيم موصلى را در وصف سنبوسه و كيفيت ساختن آن اشعارى است كه در مروج الذهب : ج 4 ص 365 نقل شده است .