زمين سر برداشته باعث تزلزل خاطر و انديشناكى خلفا مىشدند از قبيل سنباد نيشابورى خونخواه ابو مسلم ، و المقنع مروزى ذكرى به ميان آورده است ، بلكه دربارهء شرح حال خالد بن برمك و يحيى پسر خالد ، و دو فرزندش فضل و جعفر مطلب را بسط و گسترش داده است و زياده بر ده صفحه در پيرامون ايشان سخن گفته و در محاسن و فضايل آنان قلمفرسايى كرده است ، و دولت ايشان را « نورى در پيشانى روزگار و افسرى بر تارك زمانه » دانسته است .
همچنين پسران سهل : فضل و حسن ، را به نيكى ياد كرده و ايشان را از اسخيا و بزرگواران و خردمندان روزگار شمرده است .
بارى ، ابن طقطقى مؤلف كتاب كه شيعى مذهب و نقيب علويين در حله و نجف و كربلا بوده است و نسبش به بيست واسطه به حسن بن على ( ع ) مىپيوسته ، در سال 660 هجرى متولد شده و در موصل نشو و نما يافته است ، و در سال 701 هجرى كتاب خويش را به نام فخر الدين عيسى بن ابراهيم حاكم موصل تأليف كرده ، سرانجام در سال 709 هجرى در همان شهر درگذشته است ، تغمده اللّه برحمته ، و رضى عنه و عنا بكرمه .
محمد وحيد گلپايگانى
تاريخ فخرى در آداب ملكدارى و دولتهاى اسلامى ( فارسى ) — صفحة مقدمه 19
مساهمون: محمد بن علي بن طباطبا ( ابن الطقطقي )
صمقدمه ١٩