[ خطبه ]
بسم اللّه الرحمن الرحيم
ستايش خداوندى را كه مسبب الاسباب است ، و مفتح الابواب ، امور را تقدير مىكند ، و روزگاران را تدبير ، واجب الوجود است و آفرينندهء اخلاق وجود ، بخشندهء خرد است و عطا كنندهء هر چيز .
به نام مملوكى اقرار به مالك الوجودى او مىكنم به خاطر عظمتش ، و گواهى مىدهم كه وى آفريننده است ، و غيب از حكمتش پوشيده نيست . پناه مىبرم به جلال و عزتش از خوارى حجاب و به فراوانى جودش از مناقشه در حساب ، و به علم نهانىاش بدانچه در نامه و كتاب است از عذاب . و درود مىفرستم بر نفوس بلند مرتبه و پيراسته از آلودگى ، و اجسام خاكى منزه از هر گونه پليدى ، و اختصاص مىدهم از ميان ايشان به نيكوترين ثناهاى پاكيزه ، و كاملترين درودهاى پى در پى كسى را كه ندا در داد آنگاه كه زبانها تيز و تند بود ، و راهنمايى نمود آن وقت كه جگرها سخت و دلها سنگين بود ، يعنى محمد ( ص ) پيغمبر امّى كه به تأييدات الهى و تأكيدات جلالى مؤيد بود ، و خاندان پاك سرشت ، و اصحاب درستكارش كه وى را تصديق كردند هنگامى كه فرستاده شد ، و يارىاش كردند آنگاه كه قرين شكست بود ، درود بر ايشان تا كريم بخشنده است و آتش درخشنده .