يا نوزدهم ماه مبارك رمضان سالك طريق بيدادى عبد الرحمن بن ملجم المرادى بنابر شقاوت جبلى و اغواء ملعونهاى كه قطام نام داشت شمشيرى را كه بزهر آب داده بود بسر امير المؤمنين حيدر رسانيد و به همان زخم آن سرور از پاى درآمده شهيد گرديد و در نوزدهم يا بيستم يا شب يكشنبه بيست و يكم شهر مذكور از دار فنا بفردوس اعلى انتقال فرمود و امام حسن رضى اللّه عنه بر آن امام عالى مقام نماز گذارده و قالب مطهرش را بروايت صحيح در نجف دفن فرمود و بنابر وصيت آنحضرت صورت مرقد اشرفش را ظاهر نساخت مدت عمر شريف امير المؤمنين على بروايت اصح و اشهر شصت و سه سال بود و بعضى از مورخان پنجاه و هشت سال گفتهاند و زمان امامتش بمذهب شيعه بيست و نه سال و شش ماه و چند روز بود و اوقاتى كه بامر خطير خلافت پرداخت بقول صحيح چهار سال و نه ماه و امام عبد اللّه اليافعى به آنكه در مرآة الجنان تصريح نموده كه قتل عثمان رضى اللّه عنه در دوازدهم ذى الحجة سنهء خمس و ثلاثين وقوع يافت در اواخر ذكر امير المؤمنين على نوشته كه ( و كانت خلافته اربع سنين و اربعة اشهر و اياما ) و حال آنكه باتفاق مورخان در همان ايام كه امير المؤمنين عثمان بقتل رسيد طوايف انسان با شاه مردان بيعت كردند و از ذى حجه سنهء خمس و ثلثين تا رمضان سنهء اربعين چهار سال و نه ماه مىشود و العلم عند اللّه الاحد الذى لم يلد و لم يولد
ذكر كيفيت بيعت فرق انام با امير المؤمنين على على نبينا و عليه السلام
رسايل ارباب فضايل برين روايت اشتمال دارد كه بعد از ارتحال امير المؤمنين عثمان رضى الله عنه به چند روز اشراف و قبايل از مردم مصر و كوفه و بصره بملازمت حضرت ولايت مرتبت رفته گفتند كه عثمان بجهان جاودان انتقال نمود و مسلمانان را از امامى چاره نيست مناسب آنكه قدم مكرم بر مسند مشيد خلافت نهى و چمن آمال خلايق را از رشحات سحاب عدل و احسان حضرت و نضارت دهى امير المؤمنين على فرمود كه التماس شما در باب قبول اين مهم چندان اثرى ندارد زيرا كه تعيين متصدى منصب خلافت مفوض براى صوابنماى اهل بدر است كه بعلو قدر از امثال و اقران امتياز يافتهاند و مصريان اين سخن را بمسامع آن طايفه رسانيده و حضار معركهء بدر بلكه جمهور اصحاب رسول منشرح الصدر بآستان امامت آشيان شتافتند و به زبان نياز و اخلاص معروض داشتند كه اهل اسلام را امامى عالى مقام ضرور است و بنابر علو نسب و شرف حسب و قربت قرابت نبوى و متحلق باخلاق مصطفوى و كمال علم و فراست و وفور حلم و كياست و كسب درجات عاليهء اخروية و ترك مزخرفات فانيهء دنيويه هيچ آفريده بتقلد اين كار از تو سزاوارتر نيست توقع آنكه قامت قابليت خود را بخلعت خلافت بيارائى و ابواب مرحمت و رافت بر روى روزگار همگنان بگشائى حضرت ولايت مآب نخست از قبول اين امر خطير ابا فرموده