بعضى خصايص رسم الخطّى
( نسخهء آ )
از جمله اثبات الف « ام » و « ايد » در كتابت در امثال : « من همان بندهء قديمام » ( ص 523 ) ، « من نيز بندهء قديمام » ( 531 ) ، « چه بندهء قديمام » ( 486 ) ، « بندهاى مطواعام » ( 423 ) ، « شما را كه اركان اتابكايد » ( 491 ) ، « من سلطان جلالالدّينام » ( 517 ) ، و رسم الخطّ حاليّه بر اتّصال است يعنى قديمم و مطواعم الخ . - ديگر حذف هاء مخفيّه و الف « است » در امثال : بودست - بوده است ( 381 ) ، افتادست - افتاده است ( 386 - 435 ) ، نماندست - نمانده است ( 404 - 540 ) و نظائر ذلك . - ديگر حذف ياء تنكير در امثال : قطعهء است - قطعهايست - بيشهء است - بيشهايست - قصيدهء است - قصيدهايست - مكّارهء است - مكّارهايست - ولى ما در طبع مطابق رسم الخطّ حاليّه چاپ كردهايم . - ديگر عدم اظهار كسرهء اضافت نه بر ياء نه بر همزه در امثال : « عروهء وثقاى توكّل » ( 465 ) بهجاى وثقاى توكّل به رسم حاليّه يا وثقاء توكّل به رسم قديم ، « حبالى امانى او را عارضهء اسقاط » ( 511 ) يعنى حبالاى امانى . - ديگر انفصال امثال اين كلمات : « پيشكش » ، « ترك تازى » ، « سبك بار » ، و اشباه ذلك كه اكنون پيشكش و تركتازى و سبكبار به اتّصال نويسند . - ديگر احيانا زير سين چه كشيده چه دندانهدار سه نقطه مىگذارد : « عپل برآورد » ( ج 1 ، 195 ) ، « سر حدّ هندوستان » ( 438 ) ، و در طبع اين نكته رعايت نشده است . - ديگر اين كلمات : سچهار