عبدالمطّلب ؛ و عبّاس بن عتبة بن ابى لهب بن عبدالمطّلب . از قريش نود و چند نفر و از انصار همين حدود و از ساير مردم حدود چهار هزار نفر قتل عام شدند ؛ جز از كسانى كه شناسايى نشدند . « 1 »
او مىافزايد : مردم به عنوان بندگى يزيد بيعت كردند و هر كس كه از چنين بيعتى خوددارى مىكرد ، كشته مىشد .
امام سجّاد عليه السلام بنابر توصيهء يزيد به مسلم بن عقبه ، از اين واقعه جان سالم به در برد . وقتى امام عليه السلام را نزد آن جنايتكار بردند ، حضرت دعايى زير لب خواند « 2 » و خداوند ايشان را از شرّ آن خبيث حفظ نمود .
مورّخان نوشتهاند : لشكر يزيد ، وارد حرم پيامبر صلى الله عليه و آله شد و بيش از چهار هزار نفر از مردم را قتل عام كرد « 3 » . يزيد به مسلم بن عقبه ، فرماندهء نيروهايش ، دستور داده بود پس از پيروزى ، سه روز مدينه را بر سربازانش حلال كند ؛ و آنان نيز چنين كردند . « 4 »
در تاريخ ابن كثير ، چنين آمده است : هر كه در هر چيزى از مسلم بن عقبه شفاعت يا توسّط يا خواهش كرده بود ، او همان مورد شفاعت يا خواسته را از ميان بر مىداشت و به عكس عمل مىكرد . زنى از خويشان او دربارهء فرزند خود ، كه اسير شده بود ، شفاعت كرد . گفت : سر فرزندش را به او بدهيد و اضافه كرد : تو راضى نشدى كه او اسير باشد ، خواستى او را كشته ببينى ؟
زنى ديگر گفت : من دختر عمّ تو هستم ، شترهاى من مصون باشند .
هامش
( 1 ) - مروج الذّهب ، ج 3 ، ص 70 .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - همان ، ص 70 - / 71 .
( 4 ) - طبرى ، ج 5 ، ص 484 ، ص 491 .