فرياد برآورد : « اگر فاطمه عليها السلام زنده بود و سر بريدهء حسين را مىديد ، بر او مىگريست » و سپس بين او و فرماندار مدينه مشاجرهاى در گرفت . » « 1 »
اسماء ، دختر عقيل بن ابى طالب ، با عدهاى از زنان هاشمى به مزار پيامبر صلى الله عليه و آله رفتند و گريستند و رو به مهاجران و انصار گفت : « اگر پيامبر در قيامت بگويد چرا خاندان او را واگذاشتيد و به دست ستمكاران حاكم سپرديد ، چه خواهيد گفت ؟ آن روز شفيعى در پيشگاه خدا نخواهيد داشت و هيچ كس بهانه و عذرتان را نخواهد پذيرفت . » همه گريستند و تا آن روز ، آن همه مرد و زن گريان ديده نشده بود . « 2 »
امّ البنين ، همسر اميرالمومنين عليه السلام ، مجلس عزايى ترتيب داد كه همهء زنان بنىهاشم در آن جمع بودند و ام سلمه ، همسر سالخوردهء پيامبر ( ص ) ، مىگريست و قاتلين امامحسين عليه السلام را نفرين مىكرد . « 3 »
عبداللَّه بن جعفر طيّار ، شوهر زينب كبرى عليها السلام نيز مجلس عزاى مردانه گرفت و در نطقى براى سوگواران گفت : « سپاس خداى را كه اگر نتوانستم دوشادوش حسين عليه السلام در شمار ياران او باشم ، پسرم او را همراهى كرد و با او به شهادت رسيد . » « 4 »
اقامهء عزاى امامحسين عليه السلام و تأثير آن در بيدارى مردم
يكى از عوامل مهمّى كه در آگاهى مسلمانان و زمينهسازى قيامها و حركتها نقش داشت ، تلاشهاى ائمّهء دين و پيشوايان معصوم عليهم السلام در
هامش
( 1 ) - عوالم العلوم و المعارف ( الامام حسين عليه السلام ، شيخ عبداللَّه بحرانى ، ص 390 .
( 2 ) - امالى ، شيخ مفيد ، ص 318 - 319 .
( 3 ) - رياض الاحزان ، ص 59 .
( 4 ) - تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 466 .