مظالم امويها شعله ور مىساخت .
ازسوى ديگر ، مردم به حقّانيّت خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله پى مىبردند و قلوب آنان نسبت به اهل بيت عليهم السلام و سيد الشهداء عليه السلام جلب مىشد و نسبت به عاملان حادثهء كربلا و قاتلان امامحسين عليه السلام لعنت مىفرستادند و ابراز تنفّر و انزجار مىكردند . يكى از شواهد اهتمام ائمهء دين عليهم السلام بر اقامهء عزاى امامحسين عليه السلام رواياتى است كه در فضيلت عزادارى سيّد مظلومان و تشكيل مجالس عزا وارد شده است .
محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام و آن حضرت از پدرش امام سجّاد عليه السلام نقل كرده است : « هر مؤمنى كه در عزاى امامحسين عليه السلام اشكش جارى مىشود ، خداوند او را در قصرهاى بهشتى جاى خواهد داد . » « 1 »
همچنين از ابىهارون مكفوف نقل شده است كه امام صادق عليه السلام به من فرمود : « يا ابا هارون ، دربارهء مصايب امامحسين عليه السلام برايم شعر بخوان . »
اباهارون مىگويد : چند بيت شعر در رثاى امامحسين عليه السلام خواندم و امام عليه السلام و اهل خانهء او گريه كردند .
سپس امام عليه السلام فرمود : « كسى كه در رثاى امامحسين عليه السلام شعر بگويد و خود بگريد و ديگران را بگرياند ، اهل بهشت است و هر كس مصايب امامحسين عليه السلام را بشنود و به قدر بال پشهاى اشك از چشمش جارى شود ، ثواب او با خداست و خداوند به كمتر از بهشت او را پاداش نخواهد داد . » « 2 »
بكر بن محمد ازدى از امام صادق عليه السلام نقل كرده است كه امام فرمود :
« آيا مجالسى كه در آن احاديث ما بيان شود برپا مىكنيد ؟ » گفتم : بلى .
هامش
( 1 ) - ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ، شيخ صدوق ، ص 108 .
( 2 ) - همان . ص 109 .