بود ، فرستاد و او را دعوت به جهاد كرد . « 1 »
3 - دو نفر به نامهاى عبدةبنكثير و حسنبنسعد را ، كه مردانى دانشمند و فقيه بودند ، به سوى نواحى خراسان اعزام نمود . « 2 »
4 - عثمانبنعمير ابويقظان ، از فقها و محدّثان ، نيز از جملهء دعات زيد عليه السلام بود . « 3 »
شخصيّتهاى معروفى از علما و فقها و محدّثان و رؤساى قبايل به نهضت زيد عليه السلام پيوستند كه اسامى جمعى از آنان در مقاتل الطّالبيين آمده است ؛ « 4 » از جمله ، ابوحنيفه - پيشواى بزرگ اهل سنّت - كه در عراق مىزيست ، نسبت به قيام زيد اظهار وفادارى و مساعدت نمود . « 5 »
از برنامهء قيام زيد عليه السلام معلوم مىشود كه هدف او در قيامش ، تشكيل يك نيروى عظيم و ارتشى قوى از تمام ملل اسلامى آن روز بوده است تا بتواند در مقابل ارتش عظيم شام مقاومت كند . هدف وى از اين بسيج عمومى ، ايجاد وحدت سياسى و قدرتى واحد از همهء مظلومان و مسلمانان عصر خويش بود . در تاريخ مىبينيم كه زيد عليه السلام حتّى با كسانى كه در مسائل اعتقادى و مذهبى با او همراه نبودند ، در زمينهء قيام ، ارتباط و هماهنگى ايجاد كرده است .
علّامه شهيد ، قاضى نوراللّه تسترى ، در كتاب با ارزندهء « احقاق الحق » نوشته است : « . . . او به هر راهى كه ممكن بود ، مىخواست مردم مسلمان
هامش
( 1 ) - مقاتل الطالبيين ، ص 99 .
( 2 ) - همان ، ص 100 .
( 3 ) - همان ، ص 100 .
( 4 ) - همان ، ص 98 - 100 .
( 5 ) - همان ، ص 99 .