فرزندى از نسل من بهوجود مىآيد - كه هنوز پدر و مادر او متولّد نشدهاند . آن فرزند ، خداوند را ملاقات مىكند ، در حالى كه براى او غضب كرده و خداوند از او خشنود است . او را در همين جا مُثلِه مىكنند ( اعضاى بدنش را قطعه قطعه مىسازند ) كه با احدى با اين وضع دلخراش نه پيش از او و نه پس از او چنين رفتارى نكنند . صلوات خدا بر روح او و همرزمانش باد . » « 1 »
ابو حفص مكّى ، از امام حسين عليه السلام نقل كرده است كه فرمود : « پدرم به من خبر داد كه مردى از ما به نام « زيد » قيام مىكند و به شهادت مىرسد .
پس در آسمان ، ملك مقرّبى و نبى مرسلى نيست ، مگر آن كه با روح او ملاقات مىكند ، همانا اهل آسمان او را بالا مىبرند . » « 2 »
امام سجّاد عليه السلام به ابو حمزه ثمالى فرمود : « اى ابا حمزه ، اگر پس از من زنده بمانى ، خواهى ديد كه اين پسر ( اشاره به فرزندش ، زيد ) در ناحيهاى از نواحى كوفه كشته مىشود و او را دفن مىكنند و پس از دفن ، دشمنان بدن او را از قبر بيرون مىآورند و در مكانى به نام « كناسه » برهنه به دارش مىزنند . سپس بدن وى را از دار پايين مىآورند و مىسوزانند و آن گاه قطعات سوختهء بدن او را مىكوبند و به صحرا مىپاشند . » و ابوحمزه همهء اينها را مشاهده كرد . « 3 »
هامش
( 1 ) - زيد الشهيد ، ص 9 ، به نقل از : حدائق الورديه ، ص 45 .
( 2 ) - عَنْ ابِى حَفْصِ المَكّى عَن الحُسَينِ عليه السلام فى خَبَرٍ قالُ فى آخِرِه : « انَّ ابي عليه السلام حَدَّثَنى انَّهُ سَيَكُونُ مِنَّا رَجُلٌ اسْمُهُ « زَيْدٌ » ، يَخْرُجُ فَيُقْتَلُ فَلَا يَبْقى فِى السَّماءِ مَلَكُ مُقَرَّبٌ وَ لا نَبِىٌّ مُرْسَلٌ الَّا انْ يُلْقى رُوحَهُ ليَرفَعه اهلُ كلُّ السَّماءِ الَى السَّماءِ . » ( وقايع الايام ، حاج ملا على خيابانى ، شهر صيام ، ص 64 . )
( 3 ) - « يا ابا حَمْزَةَ ، انْ عِشْتَ بَعْدي لَتَرَيَنَّ هذا الغُلامَ ( يَعْنى : زيداً ابْنَهُ ) في ناحِيةٍ مِنْ نواحى الكُوفَةِ مَقْتولًا ، مَدْفُوناً ، مَنْبُوشاً ، مَسْلُوباً ، مَسْحُوباً ، مَصْلُوباً فى الكُناسَةِ ، ثُمَّ يُنْزَلُ فَيُحْرَقُ وَ يُدَقُّ وَ يُذْرى فى الْبَرِّ . » فَشَاهَدَ ابُو حَمزَةُ جَميعَ ذلك ( بحارالانوار ، ج 46 ، ص 183 . )