جنگ سپاه مختار با حكومت شام
پس از قلع و قمع شورشيان داخلى و كشتار عاملان فاجعهء كربلا ، كه هدف اصلى مختار بود ، دومين مرحلهء قيام آغاز شد و آن سركوبى ارتش شام و انتقام از عاملان اصلى فاجعهء كربلا - يعنى اموىها و مروانىها بود كه شام را مركز حكومت خود قرار داده بودند .
عبدالملك مروان ، كه پس از حكومت كوتاه پدرش ، مروان حكم ، به حكمرانى حكومت شام رسيده بود ، دو جبههء مقتدر در مقابل خود مىديد :
1 . جبههء عراق به رهبرى مختار ؛
2 . جبهه حجاز به رهبرى عبداللهبنزبير .
بنابراين ، دو ارتش تدارك ديد ؛ يكى را به طرف عراق و ديگرى را بهطرف حجاز گسيل داشت .
مختار ، كه سياستمدار زيرك و كاركشتهاى بود ، ابتدا سعى كرد كه جبههاى متّحد با ابنزبير در مقابل حكومت شام تشكيل دهد كه با خودخواهىهاى پسر زبير ، اين تدبير ناكام ماند . مختار مىدانست كه حكومت شام به سراغ او خواهد آمد . از اين رو ، لشكرى را به فرماندهى قهرمان انقلاب ، ابراهيم اشتر ، تشكيل داد و آن را به طرف مرزهاى شام گسيل داشت . « 1 »
اكثر قريب به اتّفاق لشكر يزيد ، كه در قتل امام حسين عليه السلام شركت داشتند ، عراقى و عمدتاً اهل كوفه بودند و بيشتر آنان به چنگال عدالت گرفتار شدند ، امّا در رأس آنان ، حكومت شام و ابن زياد ، فرمانده كل
هامش
( 1 ) - انساب الاشراف ، ج 6 ، ص 423 .