و اين پيروزى بزرگى براى مختار بهشمار مىآمد . « 1 »
ابومخنف مىگويد : در جنگ ميدان سبيع ، تعداد فراوانى از شورشيان كه عمدتاً از طايقه هَمْدانىها بودند ، حضور داشتند كه هفتصد و هشتاد نفر از آنان به هلاكت رسيدند ، و از مضريان ، قريب ده نفر كشته شد و جمعى از سران ربيعه همچون حجّاربنابجر ، يزيدحارث ، شدّادبنمنذر و عكرمةبنربعى متوارى شدند . « 2 »
جمع كثيرى از شورشيان و فرماندهان آنان به اسارت نيروهاى مختار درآمدند كه تعداد آنان را قريب پانصد نفر ذكر كردهاند . عبداللهبنشريك نهدى ، از فرماندهان ارتش مختار ، اسرا را دستبسته نزد مختار آورد .
مختار دستور داد اسرا را از مقابل او عبور دهند و هر كسى را كه به هر نحوى ، در فاجعهء عاشورا شركت داشت ، گردن بزنند . از ميان پانصد نفر ، 248 نفر از عاملان حادثهء كربلا بودند و بقيّه را ، كه در قضيهء كربلا نقشى نداشتند ، آزاد كرد . « 3 »
مختار پس از سركوب شورش و تسلّط بر شهر ، اعلام امان عمومى كرد و به منادى دستور داد بر مأذنه فرياد زند : « هر كس به خانهاش پناه برد در امان است ، جز كسى كه در قتل خاندان پيامبر شركت داشته ! » « 4 »
با شكست شورشيان ، باقىماندهء قاتلان امام حسين عليه السلام و عاملان حادثهء كربلا به شدّت در ترس و وحشت بهسر مىبردند . البتّه تعدادى از آنان نيز توانستند از چنگ مختار بگريزند و به بصره بروند و در پناه
هامش
( 1 ) - تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 56 .
( 2 ) - همان ، ص 56 .
( 3 ) - همان ، ص 51 ؛ كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 235 .
( 4 ) - تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 51 .