مختار در مسير بازار و اطراف مسجد اعظم كوفه ، از نيروها سان ديد و به ابراهيم اشتر گفت : « ابراهيم ، عمدهء نيروهاى دشمن در دو منطقه و تحت پوشش دو طايفهء مهم قرار گرفتهاند : طايفهء مضرىها و طايفهء يمانىها . تو به سوى مضرىها برو كه در منطقهء كناسه مستقر هستند ، من هم به سوى يمانىها مىروم كه در ميدان سبيع موضع گرفتهاند . فرماندهى طايفهء مضرىها به عهدهء شبثبنربعى و ابنعمير است و فرماندهى طايفهء يمانىها به عهدهء عبدالرّحمنبنمخنف و ابن اشعث است . »
مختار يك گردان را به فرماندهى احمربنشميط و گردانى ديگر را به فرماندهى عبداللّهبنكامل - كه اين دو از افسران رشيد انقلاب بودند - سپرد و به آنان دستور داد از مسيرهاى گوناگون بروند تا در ميدان سبيع با دشمن روبهرو شوند .
نيروهاى مختار در ميدان سبيع ، با دشمن مواجه شدند ؛ در يك طرف ، شيعيان خالص و طالبان خون امام حسين عليه السلام و در طرف ديگر ، اشراف مغرور و اشرار منافق كوفه ، كه عمدتاً از عوامل فاجعهء كربلا بودند ، در مقابل هم صفآرايى كردند .
ابوخباب ، از شاهدان عينى اين جنگ ، مىگويد : جنگ شديدى بين دو طرف درگرفت و آن روز هر دو طرف با شدّت و مقاومت با هم مىجنگيدند و شورشيان مقاومت سختى از خود نشان دادند . وضع گردان ابن كامل در موقعيّت خوبى نبود و گردان تحت امر احمدبنشميط هم به شدّت تحت فشار دشمن واقع شدند . مختار از اوضاع با خبر شد و عبداللّهبنفراد را با نيروهايى تازه نفس به كمك ابنكامل فرستاد و به او توصيههايى نمود ، چهارصد نيروى تازه نفس را نيز به كمك ابن شميط
پيامدهاى عاشورا ( فارسي ) — صفحة 180
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى سپاه
ص١٨٠