خلأسياسى كوفه استفاده نموده و عبداللَّه بنمطيع را به عنوان استاندار به آن جا فرستاده بود كه جمعى از اشراف عرب كوفه با او همراه شده بودند .
مردم كوفه به شكل نيمهمخفى با مختار بيعت كردند . اساس اين بيعت وهدف از آن قيام خونخواهى شهداى كربلا بود . « 1 » خبر ورود مختار به كوفه و گرايش عمومى مردم به او به گوش ابنمطيع رسيد و قاتلان امامحسين عليه السلام همچون شمربنذىالجوشن و شبثبنربعى و زيدبنحارث ، كه از معاونان استاندار ابنزبير بودند ، خطر مختار را به او گوشزد نمودند و پيشنهاد دستگيرى و حتّى قتل مختار را به او دادند .
سرانجام عمّال ابنزبير مختار را دستگير كردند و به زندان انداختند . « 2 » مختار براى دومين بار به زندان افتاد . گويند زندانىشدن مختار همزمان با قيام توّابين بود . « 3 »
مجدداً مختار از زندان براى شوهر خواهر خود ، عبداللَّه بن عمر نامهاى نوشت و همانند گذشته ، از زندان آزاد شد ، امّا با قيد ضمانت .
مختار پس از چند ماه زندانىشدن توسط عمّال ابنزبير ، خلاصى يافت ، با يك حركت حسابشده مشغول برنامه ريزى براى قيام شد و جمعى از سران شيعه و بقاياى توابين از طرف او مأمور شدند تا از مردم بيعت بگيرند . مأموران او عبارت بودند از :
1 - سائب بن مالك اشعرى ، از سران عراق ؛
2 - يزيد بن انس ، از فرماندهان شجاع ؛
هامش
( 1 ) - مروج الذهب ، ج 3 ، ص 580 ؛ كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 172 .
( 2 ) - تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 581 و ص 58 ؛ كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 173 .
( 3 ) - كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 173 .