بخش سى و چهارم در بارهء ثواب گريه بر مصيبت امام حسين و ساير امامان عليهم السّلام :
1 - در كتاب امالى از حضرت رضا عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : كسى كه ياد آور مصيبت ما شود و براى آن ستمهائى كه در حق ما شده گريه كند درجهء وى فرداى قيامت نظير درجهء ما خواهد بود . كسى كه متذكر مصيبت ما گردد و گريان شود و ديگران را هم گريان كند چشم وى در آن روزى كه همهء چشمها گريانند گريان نخواهد بود . اگر كسى در مجلسى بنشيند كه امر دين ما خاندان در آن زنده و تقويت شود قلب او در آن روزى كه عموم قلبها مىميرند نخواهد مرد .
2 - در كتاب عيون اخبار رضا عليه السّلام از آن بزرگوار روايت مىكند كه فرمود : كسى كه مصيبت ما را بخاطر بياورد و گريان شود و ديگران را هم گريان نمايد چشم او فرداى قيامت گريان نخواهد بود و . . .
3 - در تفسير على بن ابراهيم از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : كسى كه نام ما را ببرد يا نام ما نزد او برده شود و به قدر بال مگس اشك از چشمش خارج شود خدا گناهان او را مىآمرزد و لو اينكه مثل كف دريا باشد .
4 - در كتاب مجالس مفيد و امالى شيخ طوسى از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : نفس كشيدن با غم و اندوه براى مظلوميت ما خاندان تسبيح گفتن براى خدا و مغموم بودن از براى ما عبادت و پوشيده داشتن اسرار ما جهاد في سبيل اللَّه خواهد بود ، سپس فرمود : واجب است كه اين حديث را