ابن عباس گفت : اى معاويه ! سخن تو كه ميگوئى : ما بوسيلهء نبوت استدلال ميكنيم و ميگوئيم : مقام خلافت از ماست صحيح مىباشد ، اگر مقام خلافت متعلق بمقام نبوت نباشد پس سزاوار كيست ! ؟ اما اينكه گفتى : مقام خلافت و نبوت با يك ديگر جمع نميشوند . پس معنى اين آيه چيست كه خدا ( در سورهء نساء آيهء - 54 ) ميفرمايد : آيا نسبت به آنچه كه بمردم عطا كرده حسودى ميكنند ، در صورتى كه ما به آل ابراهيم كتاب و حكمت و ملك بزرگ عطا كرديم . معنى كتاب نبوت و معنى حكمت اخبار و سنت و معنى ملك مقام خلافت است . ما آل ابراهيم ميباشيم ، و حكم اين مقام تا قيام قيامت در حق ما جريان خواهد داشت .
اما اينكه ادعا ميكنى و ميگوئى : دليل و برهان مردم را دچار اشتباه مىكند . دليل و حجت ما از آفتاب درخشندهتر و از ماه نورانىتر است ، زيرا قرآن خدا با ما مىباشد ، سنت و اخبار پيغمبر اعظم اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در ميان ما است .
تو اين مطالب را خوب ميدانى ، ولى چون ما برادر و جدّ و دائى و عموى تو را كشتهايم لذا نسبت بما بىعاطفه و رو گردان هستى ، براى بزرگترين حادثه و ارواحى كه در جهنم ميباشند گريان مباش ! و براى خونهائى كه شرك و كفر ريختن آنها را حلال و دين آنها را ناچيز دانسته خشمناك نباشيد ! ! اما اينكه تو مردم را در گذشتهها از ما بريدى و نگذاشتى كه در اطراف ما اجتماع نمايند : محروميت مردم از ما از محروميتى كه ما از آنان داريم بزرگتر ، نيست ، محصول هر امرى كه حاصل گردد حقانيت آن ثابت و باطل آن بر طرف خواهد شد .
اما افتخار تو در بارهء اين خلافتى كه نابود خواهد شد و تو از طريق باطل آن را تصاحب نمودهاى : فرعون هم قبل از تو به اين مقام رسيد ، ولى خدا او را هلاك كرد ! اى بنى اميه ! شما هيچ روزى خلافت نمىكنيد مگر اينكه ما بعد از شما دو روز خلافت خواهيم كرد ، شما هيچ ماه و سالى خلافت نخواهيد نمود مگر اينكه ما دو ماه و دو سال خلافت مينمائيم .
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 120
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٠