ظاهرا در كتاب حضرتعالى مواردى وجود دارد كه محل چالش افكار و آراى متخصصان و اهل فن است ممكن است به برخى از اين موارد اشاره كنيد :
بله يكى از اين مباحث پيرامون حديث شريف رسول اكرم ( ص ) است كه فرمودند :
« مَنْ ماتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ امامَ زَمانِهِ ماتَ ميتَةً جاهِليَّه » « 1 »
يعنى هر كس بميرد و امام زمان خود را نشناسد ، به مرگ جاهلى مرده است .
اين حديث در صحيح مسلم ( كه از كتب معتبر اهل سنت است ) با اندك تفاوتى بدينگونه آمده است :
« مَنْ خَرَجَ مِنَ الطّاعَةِ وَ فارَقَ الْجَماعةَ فَماتَ ميتَةً جاهِليَّة » « 2 »
هر كس از اطاعت بيرون شود و از جماعت كناره گيرد و بميرد ، چونان مردگان دوران جاهليت مرده است .
ما در كتاب فاطمة الزهرا ، بهجة قلب المصطفى طى چند صفحه بررسى و پژوهشى را پيرامون اين قبيل روايات ارائه دادهايم . « 3 »
در اين بررسى و پژوهش آمده است كه حضرت صديقه كه به نص قرآن كريم ، طاهره و مطهّره است و آن كسى است كه خدا و پيامبرش به خشم او خشمگين و به خشنودى اش خشنود مىشوند ، هر آنچه كه او را آزار دهد ، آنان را آزار مىدهد ، چنين بانوى والايى در حالى ديده از جهان فرو بست كه بيعت آن كسى را كه مىپندارند خليفه زمان بود ، بر گردن نداشت . همسر او هم در طول مدت شش ماهى كه وى بعد از رسول خدا ( ص ) زنده بود ، بر طبق آنچه در صحيحين آمده است ، بيعت نكرد .
حالا با عنايت به روايتى كه گذشت ، بايد بگوييم كه حقيقت از يكى از اين چند فرض خالى نيست :
هامش
( 1 ) - شرح المقاصد ، تفتازانى ، ج 2 ، ص 275 .
( 2 ) - صحيح ، مسلم ، ج 6 ، ص 21 .
( 3 ) - از ص 87 تا 93 ترجمه .