لجّه : ميان دريا و عميقترين موضع دريا . ( غياث اللغات )
لحقه : جمع لاحق ، پيوسته ، دررسنده . ( لغتنامه )
لوتكا : ( روسى ) قايق . ( لغتنامه )
متفرّقه آقاسى : از مناسب دولت عثمانى است . رئيس كمانداران ، متفرّقه ، نيزه دار و كماندار كه در سفر ملازم پادشاه مىباشند . ( ناظم الاطباء )
مجلس نوين : واقعهنويس دربار پادشاهى ، حضور نويس . ( غياث اللغات )
محصّلان : جمع محصل ، مأمور جمع ماليّات ، قلقچى هم مىگفتند . ( لغتنامه )
محفه : هودجمانندى كه بر دوش حمل كنند ، كجاوه . ( معين )
مدرار : ابر بسيار بارنده ، باران ريزان . ( لغتنامه )
مرصد : جاى نگاه داشتن و موضع چشم داشت و انتظار چيزى . ( غياث اللغات )
مستمال : راضى كردن ، استمالت كردن . ( معين )
مستوفيان : محاسبان عوايد مالياتى . ( لغتنامه )
مضمار : ميدان اسب دوانى ، ميدان . ( غياث اللغات )
مقضى الاوطار : كامكار ، حاجب برآورده شده ، كامياب . ( لغتنامه )
مقضى المرام : حاجت روا ، كامروا ، كامياب . ( معين )
مكفوف : نابينا ، كور . ( معين )
مناب : قائممقام . ( لغتنامه )
مناص : ملجأ . مفرّ پناهگاه . ( لغتنامه )
منبر ساختن : انبار كردن ذخيره . ( معين )
منجوق : ماهچهء علم و چتر و آن چيزى باشد كه از زر و سيم و غيره راست كرده بر سر علم لشكر و غيره مىنهند . ( غياث اللغات )
منديل : دستار ، عمامه ، دستارى كه با آن دست را پاك كنند . ( لغتنامه )
منقلا : مقدمة الجيش ، پيشرو لشكر . ( سنگلاخ )
مورچل : سنگر ، گودالى كه در محاصرهء قلعه در اطراف آن حفر كنند . ( لغتنامه )
ناسور : زخمى كه به سختى معالجه شود . ( لغتنامه )
ايران در زمان شاه صفى و شاه عباس دوم ( فارسي ) — صفحة 725
مساهمون: محمد يوسف واله قزوينى اصفهانى
ص٧٢٥