نكنيم و از محدودهء شرع تجاوز ننماييم . اهلبيت رسولاللَّه را احترام كنيم و ياران صادق و تابعان مخلص و آنان كه تا روز قيامت به خوبى رهپوى راهشان مىباشند ، ارج نهيم و در تجليل و احترام هر فرد مسلمان كه به يگانگى خداوند و رسالت حضرت محمد صلى الله عليه و آله گواهى مىدهد بكوشيم .
بىشك محبّت ، مقدمهء پيروى و رو آوردن به آنهاست ؛ همانگونه كه در حديث شريف آمده :
« الا انّ اهل بيتي فِيكُم كَمَثل سَفِينة نُوح مِن قَومه مَن رَكِبَها نَجا و من تخلَّف عنها غَرِق . » « 1 »
« بدانيد كه اهلبيت من در ميان شما همانند كشتى نوحاند در ميان قوم او ، كسى كه بر آن سوار شد نجات يافت و آنكه تخلف كرد غرق شد . »
دربارهء اين سيدهء جليله ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « من و تو و اين شخصى كه خوابيده است - مقصود على عليه السلام بود - و حسن و حسين در روز قيامت يك جايگاه داريم ! » و اين شگفت نيست ؛ چرا كه آنها عترت پاك نبوتاند . « 2 »
محبّت زهرا عليها السلام و فرزندان و دودمانش ، چنان كه بيان شد به معيار عدل و حق نياز دارد و بايد رسولخدا صلى الله عليه و آله را در اين محبّت سرمشق و اسوه قرار دهيم . به رغم اينكه پيامبر ، زهرا را دوست مىداشت و به محبّت او ما را توصيه مىفرمود و به محبّت او و فرزندان و دودمانش دستور مىداد و علىرغم احترام زيادى كه براى او قائل بود و هرگاه وارد مىشد ، براى او به پا مىخاست و در هر مناسبتى به تكريمش مىپرداخت و به حسنِ رفتار با او و فرزندانش تحريص و ترغيب مىكرد ، با اين حال در بسيارى از مناسبتها توصيه مىنمود كه در اين مورد موضعِ حق و عدل را اتّخاذ كنيم . حتى دربارهء مسائل جزئى كه او از پدر مىخواست ، پيامبر او را با رِفق و مدارا پاسخ مىداد و او از راه راست منحرف نمىشد و در خِلال رفتارى كه با زهراى بتول عليها السلام داشت ، اصرار مىورزيد كه راه
هامش
( 1 ) - بزار از ابن زبير ، كشف الاستار ، ج 3 ، ص 222 ، ح ، 2613 .
( 2 ) - احمد حنبل ، مسند ، ج 1 ، ص 101 ، احمد شاكر در حاشيه مسند اين روايت را صحيح شمرده است .