مىدهد و اين در همه شؤون دين مورد تأكيد است تا چه رسد به مسألهاى چون محبّت اهلبيت كه به عنوان يك عنصرِ جوهرى مطرح است و سرسلسلهء اهلبيت طاهرين اين بانوى بزرگوار و با جلالت و مطهّر است . شك نيست كه تمام هدايت به اين است كه دوستداران اين خاندان به قرآن كريم و سنّت پاك بنگرند و بر آنچه از سيّد ما حضرت محمد صلى الله عليه و آله به تواتر رسيده و جانشينان و ثقات نقل كردهاند ، پافشارى كنند و حق و باطل را تميز دهند و امور را از مصادر مورد وثوق كه اهل علم و فضل آوردهاند ، اخذ كنند و به دروغ تكيه نكنند ؛ خواه از طريق خطا باشد و يا درست ضبط نشده باشد . به هر حال بايد بر حدودِ شرعِ حنيف واقف باشند و خود را و فهم خود را از لغزش مصون دارند .
يكى از مصاديق خطر شايد اين باشد كه برخى مردم ، ميان آنچه از نصوص و آثار فهميده مىشود يا به صِرفِ قياس و اعتبار به دست مىآيد ، تميز نداده و به ظن و غلط تكيه كرده و از هواى نَفس در عرصهء عمل پيروى كنند ؛ اينها از مصاديق اين آيهاند : إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنْفُسُ وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمْ الْهُدَى
حال به مطلب ديگرى مىپردازيم كه آن مسؤوليت كسانى است كه به اهلبيت و به اين سيدهء جليلهء فاضله ، فاطمه زهرا عليها السلام و مادرش خديجه كبرى انتساب دارند . كسى كه به اين شرافت نايل آمده و نهال اين بوستان نبوى - و وابسته به آقاى ما محمد صلى الله عليه و آله و اشرف انبيا و مرسلين - است ، بر او مسؤوليتها و تكاليفى است و در همين حال كه از امتيازات و مُحَسَّناتِ انتساب به اهلبيت ، برخوردار است مسؤوليتهاى بزرگ دارد ، كه اهمّ آنها توجه به اين است كه جز به حق خود را به اهلبيت منتسب نكند ؛ چراكه شرف انتساب عظيم است و تزوير در اين انتساب پرتگاهِ خطرِ مهمى است و بعلاوه اينكه در اخلاق و اعمال بايد پيامبر صلى الله عليه و آله را سرمشق و اسوهء حسنه قرار دهد . نخستين تكليف اين ذريهء طاهره اين است كه بدانند كه در برابر آن پيشواى بزرگ مسؤوليت دارند ؛ زيرا آنها به اين مسؤوليت سزاوارتر از ديگراناند و بايد به آن اسوهء حسنه و خاندان گرامى او تأسّى جويند . به اين جهت ، خاندانِ پيغمبر موظفاند فرزندان خود را پيرو اين اسوهء كريمه تربيت كنند و بر كتاب خدا و سنت نبوى پايدار باشند . قرآن را با خشوع و تدبّر عميق بخوانند و در عمل تَجَسُّم بخشند و اخلاقِ خجستهء قرآنى را پيشه سازند تا اينكه از اسوهء
إنها فاطمة الزهراء س ( فاطمه زهرا ع ) ( فارسى ) — صفحة 250
مساهمون: محمد عبده اليماني
ص٢٥٠