حقّ و عدل را به ما بفهماند ؛ بنابراين بر ما واجب است كه راه درست را در محبت زهراى بتول عليها السلام انتخاب كنيم .
اين آقاى ما على عليه السلام است كه راه غلوّ و انحراف و افراط و تفريط را تفكيك مىكند . و مىگويد : « دو كس در رابطه با من هلاك شوند ، دوستدارى كه غلو كند و به چيزى بستايد كه در من نيست و دشمنى كه مرا به آنچه خدا از آن منزّه داشته متّهم سازد . » همين افراط و تفريط سبب هلاكت و گمراهى بسيارى شده است . بنابراين بر ما فرض است كه اين عترت گرانقدر و پاك ، به ويژه سيدهء زنان ، فاطمهء زهرا عليها السلام و همسر و فرزندانش را با همان فضيلتى كه خدا به آنان عطا كرده ، مورد احترام قرار دهيم و هيچ نيازى به غلوّ و افراط و نسبت دادن چيزهايى كه دربارهء آن نصِّ صحيحى نرسيده است وجود ندارد و آنان نيازى ندارند كه چيزى زايد بر آن بيفزاييم .
كسى كه دوستدار اهلبيت عليهم السلام و اين عترت پاك است نبايد گمراه يا اهل غلوّ باشد بلكه بايد به شاهراهِ هدايت برود كه صلاحِ بنده در اين است . بايد بداند حق بالاترين چيزى است كه مىبايست پيروى شود . بنابراين بايد حق را بجويد و راه حق را بپويد . اگر به حق عمل نكند ، اين از گمراهى باشد و گناه او بىشك كمتر است از آنان كه حق را مىدانند و آن را انكار مىكنند . آنكس كه حق را بداند و مخالفت كند و از هواى نفس پيروى نمايد ، بىشك دستخوش فريب است . بنابراين ، از كسى كه نصوص صحيح را - كه در حقّ اهلبيت وارد شده مىشناسد ، واجب است از آنها پيروى كند تا از كسانى باشد كه صراط مستقيم را - كه خدا به پيمودنش فرمان داده - پيمودهاند و از غضب شدگانى نباشد كه حق را مىفهمند امّا از آن تبعيّت نمىكنند .
از اينجا مىتوان به اهميّت و خطر دور افتادن از حق و دنباله روىِ هوا حتّى در محبّت زهرا عليها السلام پىبرد ؛ زيرا بر ما فرض است درباره آن حضرت و محبّت او و آنچه از او روايت مىكنيم به حق و عدل ملتزم باشيم و از كسانى نباشيم كه بدون علم ، پيروى هواى نَفس مىكنند و خداوند دربارهء آنها مىفرمايد : وَإِنَّ كَثِيراً لَيُضِلُّونَ بِأَهْوَائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ
خداى سبحان ما را از پيروى هواى نَفْس برحذر مىدارد و به بازگشت به حق فرمان
إنها فاطمة الزهراء س ( فاطمه زهرا ع ) ( فارسى ) — صفحة 249
مساهمون: محمد عبده اليماني
ص٢٤٩