اشعار حسان بن ثابت در رثاى شهداى موته
حسان بن ثابت ، از شعراى معروف زمان رسول خدا ( ص ) ، در رثاى شهداى موته اشعارى سرود كه مردم را به شدّت اندوهگين و گريان كرد . در خاتمهء اين گفتار چند بيت از آن را ذكر مىكنيم :
رَأَيْتُ خِيارَ الْمُؤْمِنينَ تَوارَدُوا * شَعُوبَ وَ خَلْفاً بَعْدُهُمْ يَتَأخَّرُ
فَلا يُبْعِدَنَّ اللَّهُ قَتْلى تَتابَعُوا * بِمُؤْتَةَ مِنْهُمْ ذُوالْجَناحَيْنِ جَعْفَرُ
وَ زَيْدٌ و عَبْدُ اللَّهِ حينَ تَتابَعُوا * جَميعاً وَ أَسْبابُ الْمَنِيَّهِ تَخْطِرُ « 1 »
بهترين مؤمنان را مىديدم كه گروه گروه يكى پس از ديگرى وارد ميدان كارزار مىشدند و دسته ديگر پشت سر آنها منتظر ورود به ميدان جنگ بودند . خداوند متعال شهدايى را كه در موته شهيد شدند ، از رحمت خويش دور نسازد كه از جملهء آنها جعفر ذوالجناحين ( صاحب دو بال ) و زيد بن حارثه و عبدالله بن رواحه مىباشند كه يكى پس از ديگرى شربت شهادت نوشيدند ، در حالى كه اسباب مرگ فرا مىرسد .
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 26 .