تَبَرَّأْ مِن أَسْماءِ الشَّياطينِ كُلِّها * أَلا كُلُّ مايُدْعى مَعَ اللَّهِ باطِلٌ
از تمامى اسماء و مظاهر شيطان دورى بجوى ، آگاه باش ، هر آنچه كه با ذات اقدس اللّه در عبادت و پرستش شريك قرار گيرد ، باطل و از بين رفتنى است .
ابو درداء وقتى به خانه بازگشت و همسرش او را از كار عبداللّه آگاه نمود ، به فكر فرو رفت و با خود گفت : اگر در اين بت سود و خيرى بود ، از خود دفاع مىكرد . سرانجام ابودرداء به همراه عبدالله نزد پيامبر ( ص ) رفت و اسلام آورد . « 1 »
عبادت و پايبندى به نوافل
از خصوصيات ديگر عبداللّهبن رواحه راز و نياز با خدا بود . ياد خدا بزرگترين سرمايه و مهمترين عامل رستگارى انسان است . قرآن كريم در آيات بسيارى اين نكته را متذكر شده است ، از جمله مىفرمايد :
وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ « 2 »
خدا را بسيار ياد كنيد ، باشد كه رستگار و سعادتمند گرديد .
عبداللّه بن رواحه با الهام از نور وجود پيامبر اكرم ( ص ) توانسته بود گوهر وجود خويش را با سرمايهء عظيم ياد خدا عجين سازد و آن را توشه راه خود به سمت كمال و سعادت قرار دهد . در بارهء او نقل مىكنند كه هرگاه به يكى از ياران خود بر مىخورد ، به او مىگفت :
بيا تا لحظهاى به ياد خدا بنشينيم . « 3 »
او خميره وجود خود را طورى تربيت كرده بود كه همواره عاشق و دوستدار مجالس و محافل ذكر خدا باشد . ابو درداء در بارهء عبادت و پايبندى او به نوافل و مستحبّات مىگويد : ما در روز بسيار گرمى همراه رسول خدا ( ص ) بوديم . در ميان ما در آن روز فقط
هامش
( 1 ) . طبقات ، ج 7 ، ص 391 .
( 2 ) . جمعه ( 62 ) ، آيهء 10 .
( 3 ) . اصابه ، ج 2 ، ص 306 .