اين منطقه نزديك به مدينه و بنو حارثه در قسمت شمالىتر زندگى مىكردند . وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله در مسير شمال به سمت احد حركت كرد ، دشمن سپاه خود را آماده كرد . « 1 »
اكنون مىتوان گفت كه مسلمانان در شمال شرق و مشركان در شمال غرب ، با فاصلهء نزديكى - شايد 500 تا هفتصد متر - بودهاند . رسول خدا صلى الله عليه و آله راه را به سمت احد ادامه داد و بالاتر رفت . واقدى مىگويد : « . . . حَتّى انْتَهى الى ارْضِ ابْنِ عامِر الْيَوم » . از آنجا تا احد رفتند : « فَلَمّا انْتَهى رَسُولُ اللَّهِ الى احُد - الى مَوْضِعِ قَنْطَرَةِ الْيَومِ - جاءَ وَ قَدْ حانَتْ وَقْتُ الصَّلاة » ؛ « سرانجام رسول خدا صلى الله عليه و آله به جايى رسيد كه امروزه پل قرار دارد و زمان نماز فرا رسيده بود . » اين نماز ، نماز صبح بوده است . قنطره نيز يا روى قناتى بوده كه آب آن از شرق به غرب ، در دامنهء جنوبىِ كوه احد جارى بوده و يا از شمال به جنوب - يعنى از درون شعب كوه احد - برابر مقبرهء حمزه ، بر وادى بوده است كه اكنون نيز اين دو قنات به هم متصل هستند و روى نقطهء اتصال ، پلى قرار دارد . شايد در آن زمان ، كمى بالاتر از نقطهء فعلى ، به سمت شرق بوده است .
محل استقرار سپاه اسلام و سپاه قريش
سپاه اسلام ، صبح روز شنبه هفتم شوّال سال سوم هجرت ، وارد منطقهء احد شد .
حركت آنان از كنار حرّهء شرقى ، از جنوب به شمال بوده است . عبارت ابن اسحاق در بيان محل استقرار سپاه اسلام چنين است : « وَمَضى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله حَتّى نَزَلَ الشِّعْبُ مِنْ احُد في عَدْوَة الْوادي الَى الْجَبَلِ فَجَعَلَ ظَهْرَهُ وَ عَسْكَرَهُ الى أُحُد » . « 2 » رسول خدا صلى الله عليه و آله رفت تا به شعب رسيد - دهانهء موجود در ابتداى احد ، كه تا عمق نزديك به يك كيلومترى ادامه دارد - در آنجا ، در ابتداى وادى ايستاد و احد را پشت سرگذاشت و قرارگاهش را همانجا مستقرّ كرد .
شِعب احُد محلّى شناخته شده است كه در حال حاضر ، در قسمت غرب كوه احد ،
هامش
( 1 ) . المغازى ، ج 1 ، ص 219
( 2 ) . السيرة النبويه ، ج 3 ، ص 69