مىپرداخت تا اينكه يكى از اصحاب پيشنهاد ساختن منبرى را داد تا رسول خدا صلى الله عليه و آله بر روى آن بنشيند و بدينوسيله هم مردم او را ببينند و هم آن حضرت از ايستادن خسته نشود .
در برخى ديگر از نقلها آمده است كه پيش از آن ، سكّويى از گِل ساخته بودند كه آن حضرت بر روى آن مىنشست و تنها در سال هفتم هجرت بود كه منبرى چوبين ساختند .
اين منبرِ سه پلهاى تا زمان حكومت معاويه مورد استفاده بود . معاويه براى كسب وجهه و حق جلوه دادن خود ، خواست تا منبر رسول خدا صلى الله عليه و آله را از مدينه به شام ببرد ، اما مردم مدينه دست به اعتراض زدند و از اين كار ممانعت كردند . بعدها نجّارى ، شش پلّه بر همان منبر ساخت كه مجموعاً نُه پلّه شد . اين منبر بر اثر گذشت زمان از ميان رفت و قسمتى از آن در قرن ششم به عنوان تبرّك مورد استفاده قرار مىگرفت .
در سال 654 مسجد نبوى آتش گرفت و منبر سوخت . نوشتهاند كه سوختهء منبر را در محلى كه اكنون منبر فعلى قرار دارد ، دفن كردند . در سال 664 منبر جديدى توسط حاكم مملوكى مصر ، بَيْبَرس ، براى مسجد نبوى فرستاده شد . پس از آن در سال 797 منبرى ديگر و سپس در سال 820 باز هم منبر ديگرى نصب شد كه در آتش سوزى سال 886 از ميان رفت . قايتباى در سال 889 منبرى فرستاد كه آن نيز در سال 998 با منبرى كه سلطان مراد عثمانى فرستاد و تا به امروز باقى مانده ، عوض شد . اين منبر يكى از آثار ارزشمند هنرى به شمار مىآيد .
محراب
محراب در محلى ساخته شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در آنجا نماز مىگزارد و پيشانى خويش را به عنوان سجده در برابر حق تعالى بر خاك آن مىنهاد . « محراب » به معناى صدر و بالاى مجلس است و از نظر سابقهء دينى ، مربوط به محرابهايى است كه در كليساها بوده است .