تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آثار اسلامى مكه و مدينه ( فارسي ) — صفحة 203

مساهمون:

ص٢٠٣
براى او كه ميهمان دارد ، راحت‌تر است . محله‌اى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در آن اقامت گزيد ، در قياس با طول و عرض منطقهء - ميان حرهء شرقى و غربى و احد و قبا - نقطهء ميانى به حساب مىآمد و اين يكى از دلايل اصلى انتخاب اين نقطه براى مسجد بوده است . زمينى كه در همان نزديكى جهت مسجد در نظر گرفته شد ، بخشى از آن ، داراى درخت‌هاى غَرْقد و نخل بود ، بخشى هم قبرستان بود كه هنوز آثار قبور در آن وجود داشت و قسمتى هم از آن دو كودك يتيم به نام‌هاى سهل و سهيل بود كه حضرت از ولىّ آنان خريد . پس از آن درخت‌ها را كنده ، قبور را صاف كردند و زمين را براى بناى مسجد آماده ساختند . چندى پس از ورود رسول خدا صلى الله عليه و آله ، سنگ بناى مسجد نهاده شد و همهء اصحاب از زن و مرد با اشتياق شروع به ساختن مسجد كردند . خود رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز با تمام توان در ساختن مسجد شركت كرد . مسجدى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله بنا كرد ، از جهات زيادى با آنچه امروز در جاى آن ساخته شده ، تفاوت دارد ؛ زيرا در زمينى محدودتر و با بنايى ساده‌تر و خلوص بيشتر بنا شده بود . طول مسجد هفتاد ذراع ، عرض شصت ذراع - هر ذراع حدود نيم متر - و ارتفاع آن 75 / 1 متر بود ، به طورى كه سر برخى افراد به سقف مىرسيد . نخستين بناى آن از شاخ و برگ و تنهء درخت نخل و پس از سال چهارم هجرى از خشت و گِل بود . « 1 » اين مسجد در گذر زمان ، بارها توسعه يافته تا اينكه به شكل كنونى درآمده است . ساختن مسجد سبب شد تا جمعيت زيادى از مهاجران و حتى ساكنان محلات ديگر ، در اطراف مسجد خانه‌هايى بنا كنند . به دنبال اين امر بود كه شهر در اطراف مسجد شكل گرفت . مسجد رسول‌خدا صلى الله عليه و آله در نخستين بناى خود ، مساحتى شامل هفتاد ذراع در شصت
هامش
( 1 ) . وفاء الوفا ، ج 1 ، ص 327