( 2959 ) 5 - محمّد بن يحيى ، عن محمّد بن الحسين ، عن صفوان ، عن العلاء بن رزين ، عن محمّد بن مسلم ، عن أحدهما عليهما السّلام في الرّجل يقول لعبده : اعتقك على أن ازوّجك ابنتي فإن تزوّجت أو تسرّيت عليها فعليك مائة دينار . فأعتقه على ذلك و تسرّى أو تزوّج . قال : عليه شرطه .
( 2960 ) 6 - محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، عن عليّ بن الحكم ، عن موسى بن بكر ، عن زرارة أنّ ضريسا كانت تحته بنت حمران ، فجعل لها أن لا يتزوّج عليها و أن لا يتسرّى أبدا في حياتها و لا بعد موتها ، على أن جعلت له هي أن لا تتزوّج بعده ، و جعلا عليهما من الهدي و الحجّ و البدن ،
شرح
* ( 2959 ) * 5 - به ابو جعفر باقر و يا ابو عبد الله صادق ( ع ) گفتم : اگر كسى به بردهء خود بگويد : من تو را آزاد مىكنم با اين شرائط كه دخترم را با تو تزويج كنم و اگر تو تجديد فراش كنى و يا كنيز شخصى به منزل بياورى ، صد دينار طلا بدهى . و با اين شرط ، بردهء خود را آزاد كند ، و آن بردهء آزاده تجديد فراش كند و يا كنيزى به منزل بياورد ، تكليف شرائط چه مىشود ؟ آن سرور گفت : بايد به شرط خود وفا كند .
* ( 2960 ) * 6 - ضريس پسر عبد الملك با دخترعمويش حمران ازدواج كرد با اين شرائط كه : چه در زندگى با او و چه بعد از مرگ همسرش ديگر ازدواج نكند و كنيزى اختيار ننمايد . و دخترعمويش حمران نيز تعهد كرد كه بعد از مرگ شوهر ، ازدواج نكند . بدينترتيب هردو نذر كردند كه اگر از اين شرايط عدول كنند : قربانى فراوان بدهند ، به حج بروند و شتر پروارى قربانى كنند و هرچه دارند در راه خدا به مساكين بدهند . موقعى كه ضريس به خدمت ابو عبد الله صادق ( ع ) رسيد ، ماجراى ازدواج خود و شرائط آن را گزارش نمود . ابو عبد الله گفت : دختر عمويت حمران بر ما حقى عظيم دارد ، اما پاس خدمات او باعث نمىشود كه حق را