باب الرجل يتزوّج المرأة به مهر معلوم و يجعل لأبيها شيئا ( 2928 ) 1 - الحسين بن محمّد ، عن معلّى بن محمّد ، و محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد جميعا ، عن الوشّاء ، عن الرّضا عليه السّلام قال : سمعته يقول : لو أنّ رجلا تزوّج امرأة و جعل مهرها عشرين ألفا و جعل لأبيها عشرة آلاف ، كان المهر جايزا و الّذي جعل لأبيها فاسدا .
شرح
نيز ، قبل از زفاف دريافت مىنمود و به صورت جهاز و يا نقدينه همراه دختران خود مىكرد . ازاينرو ، هركس كابين بانوان را بهطور كلى تأخير بيندازد ، از خط كتاب و سنت تخطى كرده است ، ولى در عين تخطى و تخلف ، اركان ازدواج آنان متزلزل نمىشود ، زيرا پيشكش نمودن كابين ، يك حكم مستقل شرعى است كه در كنار قانون ازدواج مقرر شده است و لذا اگر قرار بگذارند كه شوهر تمام كابين و يا قسمتى از كابين را بهصورت پيشكش تقديم كند ولى قبل از دريافت پيشكش بساط عروسى راه بيفتد ، از يك طرف فرصت اطاعت و امتثال اين حكم مىگذرد و ديگر شارع مقدس ، به داماد و عروس تكليف خاصى ندارد . و از طرف ديگر ، عروس خانم با رضايت به زفاف ، شخصا از حق خود تنازل كرده و ديگر نمىتواند تقاضاى پيشكش كند ، بلكه برطبق متداول عرف ، تا موقع امكان و بلكه تا هنگام مرگ و يا هنگام جدائى و طلاق نمىتواند كابين خود را مطالبه كند .