( 3375 ) 2 - و بإسناده ، عن ابن محبوب عن ربيع الأصمّ ، عن أبي عبيدة الحذّاء ، و مالك بن عطيّة ، عن أبي الورد كلاهما ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : إذا طلّق الرّجل امرأته تطليقة في مرضه ثمّ مكث في مرضه حتّى انقضت عدّتها ثمّ مات ، فإنّها ترثه ما لم تتزوّج ، فإن كانت تزوّجت بعد انقضاء العدّة فإنّها لا ترثه .
( 3376 ) * 4 - حميد بن زياد ، عن ابن سماعة ، عن عبد اللّه بن جبلة ، عن
شرح
* ( 3375 ) * 2 - ابو جعفر باقر ( ع ) گفت : هرگاه كسى درحال بيمارى خانم خود را طلاق بدهد و بيمارى او چندان بهطول انجامد كه عدهء خانم سپرى شود و بعد از آن بميرد ، اين طلاق باطل مىشود و خانم از شوهر خود ارث مىبرد - با اين شرط كه بعد از عدهء طلاق شوهر نكرده باشد . اگر بعد از طلاق - تا ظرف يكسال - شوهر كرده باشد ، ديگر از شوهر اول خود ارث نخواهد برد .
شرح : قرآن مجيد در سورهء بقره ، آيهء 240 مىفرمايد : « مردان مؤمنى كه مىميرند و همسرانشان باقى مىمانند ، وصيت مىشود كه تا يكسال مخارج همسرانشان تأمين گردد و آنان را از خانهء خود خارج نكنند . اگر همسرانشان شخصا از خانهء شوهران به خانهء ديگران منتقل شدند و از اين حق بهرهمند نشدند ، بر شما باكى نيست كه آنان دربارهء خود چه تصميمى اتخاذ مىكنند » . بنابراين آيه اگر كسى در حال بيمارى مرگ خانم خود را طلاق بدهد تا يكسال طلاق او معلق مىماند : بهاينصورت كه اگر شوهر ظرف يكسال بميرد طلاق او باطل مىشود ، زيرا اين طلاق بر خلاف وصيت قرآن صورت گرفته است . ازاينرو خانم بايد عدهء وفات بگيرد و از شوهر خود ارث ببرد ، مگر درصورتىكه شخصا مايل نباشد از اين حق قانونى استفاده كند ؛ و لذا بعد از عدهء طلاق شوهر كند .
* ( 3376 ) * 4 - ابو عبد الله صادق ( ع ) گفت : طلاق مريض روا نيست ، اما