زرارة ، عن أبي جعفر عليه السّلام في الرّجل يتزوّج المرأة الرّتقاء أو الجارية البكر فيطلّقها ساعة تدخل عليه ؟ فقال : هاتان ينظر إليهما من يوثق به من النساء فإن كنّ على حالهنّ كما أدخلن عليه فإنّ لهنّ نصف الصداق الّذي فرض لها و لا عدّة عليها منه .
( 3333 ) 6 - محمّد ، عن أحمد ، عن ابن محبوب ، عن جميل بن صالح ، عن الفضيل بن يسار قال : سألت أبا عبد اللّه عليه السّلام عن رجل تزوّج امرأة بألف درهم فأعطاها عبدا له آبقا و برد حبرة بالألف الّتي أصدقها ؟ فقال : إذا رضيت بالعبد و كان قد عرفته فلا بأس إذا هي قبضت الثوب و رضيت بالعبد . قلت :
فإن طلّقها قبل أن يدخل بها ؟ قال : لا مهر لها و تردّ عليه خمسمائة درهم و يكون
شرح
كند كه دهانهء فرج او مسدود باشد و يا با دوشيزهخانمى ازدواج كند و در همان لحظهاى كه وارد حجله شود ، او را طلاق بدهد ، تكليف كابين خانم چه مىشود ؟ ابو جعفر گفت : بايد قابلههاى مورد اعتماد عروسخانم را معاينه كنند : اگر بهحال اول باقى باشد ، عروسخانم نصف كابين خود را مالك مىشود و بدون عده از شوهر خود جدا و بيگانه خواهد گشت .
توجه : به حديث شمارهء 2964 مراجعه شود .
* ( 3333 ) * 6 - به ابو عبد الله صادق ( ع ) گفتم : انسان با خانمى ازدواج مىكند و براى او هزار درهم نقره كابين و مهريه مشخص مىنمايد ؛ اما در عوض هزار درهم ، سند بردهء فرارى خود را به اضافهء يك قواره جامهء پشمى به خانم تقديم مىكند - چه صورت دارد ؟ ابو عبد الله گفت : درصورتىكه خانم ، برده را شناخته باشد و با وجود اينكه فرارى شده است به مالكيت او رضايت بدهد و قوارهء پشمى را نيز دريافت كند ، اشكالى ندارد . من گفتم : اگر قبل از مباشرت آن خانم را طلاق بدهد چه صورت پيدا مىكند ؟ ابو عبد الله گفت :
خانم از كابين خود چيزى طلب ندارد ، بلكه بايد پانصد درهم نقد به شوهر خود برگرداند و دنبال بردهء فرارى برود .