تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 450

مساهمون:

ص٤٥٠
باب الشفعة ( 2831 ) 2 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن ابن أبي عمير ، عن جميل بن درّاج ، عن منصور بن حازم قال : سألت أبا عبد اللّه عليه السّلام عن دار فيها دور وطريقهم واحد في عرصة الدّار ، فباع بعضهم منزله من رجل ، هل لشركائه في الطّريق أن يأخذوا بالشّفعة ؟ فقال : إن كان باع الدّار وحوّل بابها إلى طريق غير ذلك فلا شفعة لهم وإن باع الطريق مع الدّار فلهم الشّفعة . ( 2832 ) 4 - محمّد بن يحيى ، عن محمّد بن الحسين ، عن محمّد بن عبد اللّه بن هلال ، عن عقبة بن خالد ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : قضى رسول اللّه
شرح

شفعه ، حق تقدم

* ( 2831 ) * 2 - به أبو عبد اللّه صادق - عليه السلام - گفتم : سرائى است با اطاقهاى متعدد كه هراطاقى مالك على جدّه‌اى دارد وهمهء آنان از صحن سرا به عنوان راه عبورى استفاده مىكنند . اگر يك تن از مالكين ، أطاق خود را بفروشد ، آيا ساير مالكين مىتوانند به‌خاطر اشتراك در صحن‌سرا از حق تقدم استفاده كنند ؟ أبو عبد اللّه گفت : اگر صاحب أطاق ، ملك خود را بفروشد وراه ورودى آن را به كوچهء ديگرى بگرداند ، ساير شركاء نمىتوانند از حق تقدم استفاده كنند ، واگر أطاق را با راه ورودى وحق عبور از صحن‌سرا بفروشد ، ساير شركاء مىتوانند از حق شفعه بهره‌ياب شوند وخود ، به‌جاى مشترى ، صاحب أطاق بشوند . * ( 2832 ) * 4 - جدم رسول خدا كه صلوات خدا بر أو باد ، قانون حق تقدّم را در مورد زمين وخانه براي شركاء مقرر كرد وگفت : كسى حق ندارد به ديگرى خسارت وارد كند ويا به حق أو تجاوز كند . حتى اگر از ناحيهء ديگران به أو خسارتي وارد شود ومورد تجاوز قرار بگيرد ، حق ندارد در صدد مقابله برآيد وبه آنان خسارت وارد كند . بلكه بايد به